Dragon Ball: Śpiąca Królewna w Diabelskim Zamku (jap. Majin-jō no Nemuri Hime, 魔神城のねむり姫, ang. Sleeping Princess in Devil's Castle) to drugi film kinowy serii Dragon Ball. Premiera w Japonii miała miejsce 18 lipca 1987 roku. Film luźno nawiązuje do wydarzeń z początku Sagi Muten Rōshiego, w której Gokū i Kurilin dopiero co rozpoczynają trening u Żółwiego Pustelnika.
▶ Obejrzyj Dragon Ball: Śpiąca Królewna w Diabelskim Zamku na StrefaDB
Drugi film kinowy Dragon Ball — misja Gokū i Kurilina w zamku pełnym demonów.
Przejdź do filmu ➜Informacje o filmie
Kraj produkcji: Japonia. Reżyseria: Daisuke Nishio. Scenariusz: Toshiki Inoue. Studio: Toei Animation. Czas trwania: około 46 minut. Muzyka: Shunsuke Kikuchi. W Polsce film wydany na kasetach VHS z lektorem przez Planet Manga.
Fabuła – test Muten Rōshiego i wyprawa do Zamku Demonów
Son Gokū i Kurilin przybywają do Kame House, by zostać uczniami Muten Rōshiego. Starzec – zgodnie ze swoim zwyczajem – nie zamierza ich uczyć za darmo. Tym razem stawia zadanie specyficzne: dwaj kadeci mają przynieść mu Śpiącą Księżniczkę z Diabelskiego Zamku – młodą dziewczynę w świetnej formie, na której widok Mistrz uroni łzę rozczulenia.
Chłopcy wyruszają w góry, gdzie znajduje się straszliwy Majin-jō – zamek zamieszkały przez demony. Po drodze uwikłani zostają w rywalizację: kto pierwszy dotrze do celu, ten wygra. W zamku spotykają hrabiego Ghastela – wampira-arystokratę, który sam planuje wykorzystać moc uśpionej księżniczki do wypuszczenia ze snu swojego pana – Generała Lucyfera, demona z ambicją zniszczenia Ziemi pierwszymi promieniami słońca.
Postacie filmu
Po stronie pozytywnej w filmie pojawiają się: Son Gokū, Kurilin, Muten Rōshi, Bulma, Launch (w wersji blond), Lunch (w wersji brunetka) oraz Śpiąca Księżniczka – nazywana w anglojęzycznych wersjach Princess Gora. Rola Bulmy ograniczona jest tu do krótkiego wystąpienia.
Antagonistami są: Hrabia Ghastel (Ghastel-haku) – wampiryczny arystokrata w płaszczu, właściciel zamku; Generał Lucyfer (Genelal Rushifā) – demoniczny generał o czerwonej skórze, czarodziej zła, główny boss filmu; oraz armia pomniejszych demonów i duchów strzegących korytarzy Majin-jō.
Znaczenie filmu w kanonie
Podobnie jak pierwszy film, Śpiąca Królewna jest niekanonicznym spin-offem – wydarzenia z filmu nie mają odzwierciedlenia w mandze ani w serialu Dragon Ball. Gdyby brać je dosłownie, musiałyby mieć miejsce między pierwszą a drugą lekcją Kame-Sen'nin Ryu, co nie pasuje do chronologii serialu.
Film jest za to doskonałym przykładem stylu Toei Animation z lat 80.: komedia przygodowa z elementami horror-lite, w stylu Scooby-Doo łączonym z Kung Fu. Dla fanów jest też świadectwem tego, jak mocno Dragon Ball z czasów Muten Rōshiego różni się od późniejszego Dragon Ball Z – tu liczy się spryt, akrobacje i humor, nie poziomy mocy ki.
Ciekawostki
- To pierwszy film Dragon Ball, w którym pojawia się Kurilin – w premierze filmu (lipiec 1987) postać dopiero zaczynała anime.
- Wampir Ghastel nie ma odpowiednika w mandze, ale jego wizerunek jest wyraźnym hołdem dla klasycznych horror-filmów z Bélą Lugosi.
- Scena, w której Gokū używa Kamehame-Ha na Lucyferze, należy do najbardziej cytowanych momentów wczesnych filmów franczyzy.
- W japońskim oryginale głosu Lucyferowi użyczył Daisuke Gōri – aktor znany później z ról takich jak Mr. Satan, Gyū Maō i Król Vegeta III.
- Zamek Majin-jō pojawia się później jako nawiązanie w kilku grach z serii Dragon Ball, w tym w Dragon Ball: Origins (Nintendo DS).
