Yeah! Break! Care! Break! (jap. ヤブレカブレ, Yabure Kabure, pl. „Tak! Złamać! Dbać! Złamać!") to pierwszy ending Dragon Ball Kai, wykorzystany w odcinkach 1–54 (2009–2011). Wykonany przez Takayoshi Tanimoto — tego samego wokalistę, który nagrał opening Kai Dragon Soul — stworzył unikalną sytuację: jeden artysta śpiewał zarówno opening, jak i ending początkowej fazy Kai. Tanimoto był „głosem Kai" w erze Toriyamy 2009–2011.
Podstawowe informacje
- Wykonawca: Takayoshi Tanimoto
- Muzyka: Takafumi Iwasaki, Sei'ichi Kyōda
- Tekst: Yukinojō Mori
- Aranżacja: Takafumi Iwasaki
- Wydanie: 3 czerwca 2009 (Columbia Music Entertainment)
- Długość: 1:30 (wersja TV), 4:06 (wersja pełna)
- Zastosowanie: odcinki 1–54 Dragon Ball Kai (Saga Saiyan + Saga Freezera)
Takayoshi Tanimoto – duet z openingiem
Decyzja, by Takayoshi Tanimoto wykonał zarówno opening (Dragon Soul) jak i ending (Yeah! Break! Care! Break!) pierwszej fazy Kai, była dla Toei strategiczna. Tanimoto, członek grupy Project.R, miał głos wystarczająco uniwersalny, by przejść od energetycznego rocka (opening) do luźniejszego, bardziej komediowego pop-rocka (ending). W praktyce oznaczało to, że każdy odcinek Kai brzmiał „od i do" tym samym wokalem — co dla nowej generacji fanów budowało silną identyfikację głosu z serią.
Tytuł – gra słowna
Japoński tytuł Yabure Kabure znaczy dosłownie „beznadziejny, desperacki", ale angielska wersja „Yeah! Break! Care! Break!" to celowe zniekształcenie fonetyczne — cztery sylaby japońskie wpasowały się w pozornie angielską frazę. To typowy Toriyamowski humor językowy. W tekście dodatkowo pojawiają się anglo-japońskie wtrącenia („Let's go tip-top! All right?", „Jet-stream nokkari", „Mach de ikeba"), co nadaje utworowi zabawny, energiczny klimat.
Tekst – kosmiczna energia
Tekst Yukinojō Mori (autora CHA-LA HEAD-CHA-LA, Dragon Soul) opowiada o Saiyańskiej walce o Ziemię metaforami kosmicznej prędkości: „lecę na strumieniach powietrznych", „Mach-em pokonuję wszystko", „bezrozwaga to najlepsze", „niewidzialne kule pełne mocy". Fraza „Kamehame-Ha" pojawia się dosłownie w refrenie, co czyni tekst wyjątkowo dopasowanym do serii — widzowie śpiewają razem z Gokū, gdy ładuje ATAK. Mori w tym utworze odszedł od filozoficznych motywów (CHA-LA) na rzecz czysto-akcjogennego tekstu — pasuje to do lżejszej konwencji endingów.
Charakterystyka muzyczna
Utwór jest j-rockiem z elementami ska-rocka. Otwiera się szybkim gitarowym riffem, przechodzi do zwrotki z wyraźną linią basową. Tempo szybkie (~170 BPM). Aranżer Takafumi Iwasaki — ten sam, który komponował Dragon Soul i Limit-Break x Survivor — użył wielu instrumentów dętych (saksofon, trąbka) w refrenie, co daje utworowi unikalne, lekko karnawałowe brzmienie. Drugi kompozytor Sei'ichi Kyōda dodał elementy pop-punka charakterystyczne dla jego własnej twórczości.
Rola w Kai
W pierwszej fazie Kai (2009–2011) piosenka towarzyszyła odcinkom obejmującym Sagi Saiyan, Freezera i początek Sagi Androidów. Po 54. odcinku została wymieniona na Kokoro no Hane (Skrzydła Serca) w wykonaniu Team Dragon from AKB48 — zmiana wynikała z planu Toei na „świeższe" brzmienie dla drugiej połowy Kai. Dla fanów pierwszej fazy Yeah! Break! Care! Break! pozostaje jednak klasycznym endingiem Kai.
Tanimoto i Project.R
Tanimoto, członek grupy Project.R (znanej z tematów serii Super Sentai), wniósł do DB Kai charakter rozpoznawalny z japońskich telewizyjnych serii dla dzieci — radosny, dynamiczny, z „superbohaterskim" wydźwiękiem. Było to świadome — Toei chciało, by Kai brzmiało bardziej jak nowoczesne shōnen (Naruto, One Piece) niż jak klasyczne DBZ z lat 80.–90. Tanimoto idealnie pasował do tej transformacji.
Sukces i odbiór
Singiel sprzedał się w ok. 80 tys. kopii — wynik umiarkowany. W Japonii utwór był dobrze przyjęty, ale nie osiągnął pułapu klasycznych hitów DB. Zachodni fandom (szczególnie amerykański, przez emisję Kai na Nickelodeonie i Toonami w 2010–2011) polubił zabawny tekst i energiczną linię melodyczną. Piosenka regularnie pojawia się w zestawieniach „najlepszych endingów DB" jako przykład nowoczesnej, energetycznej konwencji.
Wymiana na Kokoro no Hane
W odcinku 55 (luty 2010) Toei zamieniło ending na Kokoro no Hane wykonany przez Team Dragon from AKB48 (podgrupa słynnej grupy idolkowej AKB48). Była to kontrowersyjna decyzja — fandom Kai w większości preferował mocniejsze brzmienie Tanimoto, natomiast AKB48 kojarzyło się z lżejszym, bardziej „dziewczęcym" idol-popem. Niezależnie od opinii, Yeah! Break! Care! Break! pozostaje najbardziej zapamiętanym endingiem pierwszej fazy Kai.
Dziedzictwo
- W 2020 roku Tanimoto wydał „Dragon Ball Kai 10th Anniversary" kompilację, w której Yeah! Break! Care! Break! i Dragon Soul były głównymi utworami.
- W Jam Project Tanimoto czasem wykonuje ten utwór live jako „bonus" — zawsze z entuzjazmem publiczności.
- W 2024 roku piosenka przekroczyła 80 mln odtworzeń na oficjalnym kanale Toei.
- W grze Dragon Ball: Kakarot (DLC 2021) piosenka jest dostępna jako opcjonalna muzyka tła.
Ciekawostki
- Tytuł w japońskiej pisowni ヤブレカブレ jest katakaną — co sugeruje „obce brzmienie", kontrastujące z tradycyjnym japońskim.
- W amerykańskim dubie FUNimation użyto oryginalnej japońskiej wersji, w przeciwieństwie do Dragon Soul, dla którego Vic Mignogna nagrał angielską wersję.
- Kompozycja ma dosłowne wykrzyknienie „Kame hame ha!" — po raz pierwszy w historii endingów Dragon Balla technika jest wywołana po nazwie w refrenie.
