Planeta Kanassa (jap. カナッサ星 Kanassa-sei) to dawniej zamieszkałe przez Kanassjan ciało niebieskie znajdujące się w Północnej Galaktyce Siódmego Wszechświata. Planeta posiadała jednego naturalnego satelitę — księżyc, którego pełnia stała się kluczowym elementem fabularnym inwazji saiyańskiej. Kanassa debiutuje w pierwszym odcinku specjalnym serii Dragon Ball Z — kultowym Bardock Special, który ugruntował wizerunek ojca Son Gokū w popkulturze.
Energia Kanassy — motyw Freezera
Dzieje planety nie zostały szczegółowo przedstawione widzowi. Jedyny znany epizod z historii Kanassy to jej podbój przez Drużynę Bardocka. Na zlecenie Freezera pięcioro saiyańskich wojowników (Bardock, Toma, Celipa, Toteppo, Pambukin) przybywa na planetę podczas pełni tamtejszego księżyca.
Powodem podboju planety zdaje się być osobliwa energia Kanassy, która obdarza mocami telekinetycznymi. Dowiadujemy się o tym z rozmowy Bardocka z Tomą — Bardock pyta, z jakich powodów Freezer chciałby podbić tak „mizerne ciało niebieskie”. Toma daje do zrozumienia, że imperator od pewnego czasu obnosił się z zamiarem inwazji Kanassy — prawdopodobnie właśnie z powodu osławionej energii planety.
Inwazja — Ōzaru w noc pełni
Saiyanom przemienionym w Ōzaru bez większych trudności udało się wymordować wszystkich Kanassjan i wyczyścić planetę z istot rozumnych w przeciągu zaledwie jednego dnia. Zarbon raportuje ten fakt Freezerowi, jednocześnie ostrzegając tyrana przed niebezpiecznie szybko rosnącą siłą Saiyan — to zalążek późniejszej decyzji Freezera o zniszczeniu całej rasy wraz z planetą Vegeta.
W materiałach wizualnych z TV Speciala widzimy kolejne etapy masakry: Kanassjan na tle ich zabudowań, wybuchy na powierzchni planety, niszczenie budowli, zgliszcza podczas okupacji, cmentarzysko po eksterminacji oraz końcowe ruiny cywilizacji kanassjańskiej. Saiyanie nie zostawiają żadnego śladu istnienia dawnej cywilizacji, zgodnie ze swoją brutalną metodą „czyszczenia planet do sprzedaży”.
Ostatni Kanassjanin — wizje dla Bardocka
Nim ostatni Kanassjanin oddał życie, obdarzył Bardocka wizjami przyszłości. Wizje obejmowały narodziny Kakarotta (Son Gokū), zniszczenie planety Vegeta i konfrontację z Freezerem. Ten moment — jedno krótkie dotknięcie w potylicę — stał się fundamentem całego Bardock Special. Jest to też jeden z najbardziej symbolicznych momentów w popkulturze Dragon Balla: przegrana rasa w ostatnim oddechu przekazuje zwycięzcy przepowiednię jego własnej zagłady.
Po zagładzie — planeta nieznanego losu
Po zagładzie Kanassjan planeta nigdy więcej nie zostaje widzowi ukazana — kanon explicite zaznacza, że jej dalsze losy nie są znane. Możliwe, że Freezer oddał Kanassę potencjalnym nabywcom z Kosmicznej Organizacji Handlu, a może zniszczył ją jak wiele innych „nieperspektywicznych” światów w swojej karierze tyrana. W kanonie anime ani manga, ani Super Dragon Ball Heroes nigdy nie dodały do tej historii niczego nowego.
Znaczenie — katalizator całej legendy Bardocka
Choć planeta pojawia się w serii na zaledwie kilka minut ekranowych, jej rola jest nieproporcjonalnie duża. To właśnie wizje z Kanassy zmieniają Bardocka z typowego saiyańskiego najemnika w pierwszego „moralnego” Saiyanina, który staje naprzeciw Freezerowi, wiedząc, że zginie. Wszystko, co potem widzimy jako „Bardock buntuje się przeciw Freezerowi”, ma swój początek w tym jednym dotknięciu, jakie dał mu umierający Kanassjanin. Pod tym względem planeta Kanassa jest pośrednio odpowiedzialna za narodziny ikonicznego wizerunku ojca Gokū i jednej z najbardziej kultowych opowieści ekstra-kanonicznych Dragon Ball Z.
