Bardock (jap. バーダック, Bādakku) — Saiyanin niskiej klasy bojowej, ojciec Raditza i Son Gokū (Kakarotta), partner Gine, dowódca drużyny wojowników służących Freezerowi. Postać, która w dwugodzinnym odcinku specjalnym z 1990 roku stała się jedną z najbardziej zapadających w pamięć w całym uniwersum Dragon Ball.
Pochodzenie i rasa Saiyana Bardocka
Bardock pochodzi z planety Vegeta, rodzimego świata rasy Saiyan, i należy do kasty wojowników niskiej klasy. Dowodzi niewielką drużyną bojową — Tomą (najlepszym przyjacielem), Cēlipą, Panbukinem i Toteppo — która wykonuje misje podboju planet na zlecenie Kosmicznej Organizacji Handlu. Jego partnerką jest Gine, dawniejsza wojowniczka, później pracująca w saiyańskiej rzeźni. Mają dwóch synów: starszego Raditza i młodszego Kakarotta (przyszłego Son Gokū).
Charakter Bardocka
Twardy, sarkastyczny, lojalny wobec drużyny. Inaczej niż reszta Saiyan, Bardock potrafi zadbać o swoich — nie porzuca umierającego Tomy na polu walki. To on pierwszy przejrzał na wskroś plan Freezera. Intuicja — w mandze Dragon Ball Minus wspomagana decyzją podjętą wspólnie z Gine — każe im wykraść kapsułę kosmiczną i wysłać nią małego Kakarotta na Ziemię, poza zasięg tyrana. Z wyglądu jest niemal identyczny z dorosłym Gokū — różni ich tylko ciemniejsza karnacja i blizna na lewym policzku.
Moce, techniki i transformacje Bardocka
Na co dzień Bardock walczy typowo po saiyańsku — pięść, kopnięcie, prosta wiązka ki. Jego autorskim atakiem jest Riot Javelin, niebieska wiązka kikōhy wystrzeliwana z ręki, którą w filmie Dragon Ball: Episode of Bardock zrzuca Chilleda z orbity planety Plant. Jak każdy Saiyanin potrafi przemienić się w Ōzaru, gigantyczną małpę, pod pełnią księżyca. Nosi tradycyjny saiyański pancerz bojowy z naramiennikami i zielony Scouter do pomiaru poziomu mocy przeciwnika. W Dragon Ball: Episode of Bardock, w chwili skrajnej furii po zagrożeniu życia małego Berry'ego, przekracza granicę legendy i zostaje Super Saiyaninem. W grach — m.in. Dragon Ball Heroes — sięga nawet Super Saiyanina 3.
Bardock w Dragon Ball Z i odcinku specjalnym
W oryginalnym odcinku specjalnym z 1990 roku — „Samotny, Finał Walki: Ojciec Wojownika Z: Kakarrotta, ten, który wyzwał Freezera!” — drużyna Bardocka zostaje wysłana na planetę Meat, gdzie wszyscy jego towarzysze giną z rąk Dodorii na rozkaz Freezera. Bardock w szaleńczej pogoni niemal zabija sługusów, lecz przegrywa z Dodorią i ledwo ucieka na Vegetę. Ostrzega rodaków przed zdradą Freezera, zostaje wyśmiany i samotnie staje do powietrznej walki z imperatorem. Freezer formuje gigantyczną Death Ball, która niszczy Bardocka i całą planetę. W filmie Dragon Ball: Episode of Bardock eksplozja cofa go w czasie na planetę Plant sprzed przybycia Tsufulian, gdzie jako Super Saiyanin pokonuje Chilleda, imperatora galaktycznego i przodka Freezera. W mandze Dragon Ball Minus doprecyzowana zostaje wersja kanoniczna: to Bardock wraz z Gine wysyła Kakarotta na Ziemię, zapoczątkowując całą późniejszą historię Sagi Saiyan.
