Zenō – czytaj Zeno (jap. 全王 Zen-ō, pl. w anime Król Wszechrzeczy, pl. w mandze Król Wszystkiego, fr. Le Roi Zenô, ang. Zeno) – to najwyższe bóstwo Dragon Ball Super, zwierzchnik Bogów Światów oraz Bogów Zniszczenia i władca dwunastu obecnie istniejących wszechświatów (pierwotnie było ich osiemnaście, ale sześć zostało wymazanych przez Zenō w przeszłości). Postać, która w rękach trzyma klucz do każdej istniejącej rzeczywistości i która, mimo dziecinnego wyglądu, jest źródłem trwogi nawet u Bogów Zniszczenia, którzy sami wzbudzają strach w mieszkańcach swoich wszechświatów. Zenō odpowiada za wymazanie trzynastu wszechświatów: siedmiu podczas Turnieju Mocy i sześciu przed wydarzeniami opisanymi w Dragon Ballu.
Dwa Zenō – teraźniejszy i z przyszłości
Szczególna cecha kanonu Dragon Ball Super to istnienie dwóch Zenō. Pierwszego, teraźniejszego, widzimy w Sadze Selekcyjnego Turnieju Sztuk Walki Bogów Zniszczenia – przybywa po zakończeniu turnieju Szóstego i Siódmego Wszechświata, Bogowie Zniszczenia i Światów składają mu pokłon, a on chwali Son Gokū za świetny pojedynek i podaje mu rękę. Ta jedna scena zmienia fabułę całego Dragon Ball Super: Zenō wybiera Gokū na swojego przyjaciela, bo jako jedyny Saiyanin nie odczuwa przed nim trwogi. Drugiego Zenō poznajemy w Sadze Trunksa z przyszłości – Gokū przyprowadza go z alternatywnej linii czasu po pokonaniu Scalonego Zamasu. Obaj Wszechkrólowie szybko się zaprzyjaźniają i od tego momentu występują w serii razem.
Charakter – dziecinność i absolutna władza
Zenō wygląda i zachowuje się jak małe, nadprzyrodzone dziecko. Jest beztroski, łagodny, chętnie się bawi i prosi Son Gokū o wymyślenie sobie ksywki – Gokū zaczyna nazywać go Zen-chan (dosł. Wszechuś). Mimo łagodnego usposobienia nie zawaha się zniszczyć całych wszechświatów w przypadku nieposłuszeństwa. Jego moc jest tak wielka, że w dowolnej chwili może wymazać wszystkie osiemnaście wszechświatów – co w praktyce uczynił z siedmioma na Turnieju Mocy. Anioły są jedynymi, które w anime nie kłaniają się przed Wszechkrólem; w mandze już to robią.
Turniej Mocy
W Sadze Przetrwania Wszechświata Zenō decyduje, że istnieje za dużo wszechświatów – pomysł turnieju uznaje więc za świetną okazję do wymazania większości z nich. Organizuje Mecz pokazowy Zenō (by pokazać odpowiednikowi z przyszłości, jak wyglądają turnieje) i główny Turniej Mocy. Podczas walki obaj Wszechkrólowie są wyraźnie podekscytowani, śledzą liczbę wojowników za pomocą BógPadów i wymazują kolejne przegrywające wszechświaty. Dziewiąty, Dziesiąty, Drugi, Trzeci, Czwarty, Szósty i Jedenasty – wszystkie znikają na ich oczach, z wyjątkiem ich Aniołów i kilku wybranych postaci. Gdy Frost próbuje zdradziecko zaatakować z trybun, Zenō wymazują go natychmiast, grożąc Champie wymazaniem całego Szóstego Wszechświata, jeśli ktoś się powtórzy.
Test Gokū i odtworzenie wszechświatów
Kluczowa decyzja kanonu Dragon Ball Super ujawnia się na końcu Turnieju Mocy: Wielki Kapłan zdradza, że Królowie Wszystkiego od początku planowali, by zwycięzca – jeśli nie będzie samolubny – odtworzył wszechświaty. Gdyby zwycięzca zażyczył sobie czegoś egoistycznego, zostałby wymazany razem z przegranymi. C-17, który wygrywa turniej, życzy sobie odtworzenia wszystkich wymazanych uniwersów. Obaj Zenō lecą do Gokū, podają mu rękę, przybijają żółwika i pytają, czy jeszcze się zobaczą. Gokū potwierdza – w kanonie Dragon Ball Super Zenō pozostaje najpotężniejszym bóstwem, które jednocześnie jest najbliższym przyjacielem Saiyanina z Ziemi, a ta przyjaźń stanowi podstawę całej długoterminowej mitologii DBS.
