Kefla – w kanonie serii pisana też jako Kafla (jap. ケフラ Kefura) – to Saiyanka powstająca z fuzji Potarami Kale i Caulifli. Przed Turniejem Mocy Fuwa – Anioł Szóstego Wszechświata – dał dziewczynom po jednej Potarze. W trakcie walki z Son Gokū, gdy żadna z Saiyan nie była w stanie dorównać Saiyaninowi Siódmego Wszechświata, wykorzystały kolczyki, łącząc się w Keflę. Kanon serii wymienia dwa sposoby zapisu – standardowy Kafla (wzorem innych fuzji Dragon Balla) i angielski Kefla, gdzie poprawna wymowa to /kɛfla/ jak „keks” i „flaga”.
Pochodzenie imienia i unikalność
Imię Kafla pochodzi z połączenia imion Kale i Caulifla – stąd fuzja mechaniczna i nazwa brzmi identycznie jak w przypadku innych fuzji Dragon Ballu (np. Gotenks = Goten + Trunks, Vegetto = Vegeta + Gokū). Kefla ma w kanonie serii dwa ważne pierwsze miejsca: jest pierwszą żeńską fuzją, która pojawiła się w całej serii Dragon Ball, oraz pierwszą postacią powstałą z fuzji Potara, która osiągnęła drugi poziom Super Saiyana. W mandze jest też ostatnią żeńską wojowniczką, która pozostała na turnieju, zanim została wyrzucona.
Wygląd i osobowość
Kefla jest wzrostu Caulifli, choć budowa ciała przypomina Kale. Posiada szpiczaste, czarne włosy związane w kucyk białą frotką oraz dwa pasemka po obu stronach twarzy. Jej oczy mają kształt podobny do Caulifli i są czarne. Nosi wysokie buty oraz fioletowe spodnie i podkoszulek tego samego koloru. Na rękach nosi złote nadgarstniki. Osobowościowo Kefla jest niemal identyczna jak Caulifla – zachwycona swoją mocą, z dużą pewnością siebie, zarozumiała, nazywająca ataki SSJG Son Gokū „lamerskimi” i wierząca, że jest w stanie go pokonać. Jest też przekonana o posiadaniu większej mocy niż Gokū, ale jednocześnie przejawia pewien szacunek do Saiyanina – nazywa go „wartościowym przeciwnikiem”, pokazuje zawód, kiedy pada po jej ciosie, i uśmiech, gdy wstaje.
Walka z Son Gokū i wymuszenie Migatte no Gokui
Na Turnieju Mocy Kefla walczy z Son Gokū jako finałowa siła drużyny Szóstego Wszechświata. Skutecznie odpiera jej ataki Saiyanina, zmuszając go do wykorzystania wszystkich możliwych form saiyańskich. Sama podczas walki przybiera postaci Super Saiyanki i Super Saiyanki 2. Dopiero wykorzystanie przez Gokū Migatte no Gokui (Ultra Instynktu) pozwala odeprzeć jej ataki. To właśnie Kefla – a nie Jiren – jest pierwszym przeciwnikiem, który wymusił u Son Gokū aktywację Ultra Instynktu w kanonie Dragon Ball Super. Kefla walczy z Gokū i dorównuje mu siłą, aż Saiyanin prześlizguje się po jej ataku i pokonuje ją Kamehame-Hą, wyrzucając za ring i niszcząc jej kolczyki. Fuzja rozpada się, a Kale i Caulifla trafiają na trybuny.
Znaczenie w kanonie DBS
W szerszej hierarchii kanonu Dragon Ball Super Kefla jest jedną z najważniejszych fuzji obok Vegetto, Gogety i Kibitoshina. Jej unikatowość polega nie na sile absolutnej (choć tę ma wysoką), ale na tym, że pokazuje widzowi, iż mechanika Potara nie jest dostępna wyłącznie mężczyznom – i że Saiyanki z Szóstego Wszechświata, choć technicznie z innego uniwersum, mają dostęp do pełnego arsenału fuzji Kaiōshinów. Jej obecność w serii ogranicza się do Turnieju Mocy w Dragon Ball Super, gdy Son Gokū opowiada o Turnieju Mocy. Fakt, że Kefla powstała w trakcie trwania Turnieju Mocy, czyni ją nie tylko jedyną fuzją w trakcie wydarzenia, ale i pierwszą fuzją tego typu w Szóstym Wszechświecie – jakby Champa i Vados nie mieli tej technologii wcześniej. Dla fandomu Kefla pozostaje jednym z najczęściej cytowanych dowodów na to, że Dragon Ball Super szanuje swoje kobiece postacie – i jest gotów dać im moc, która w kanonie mierzy się z samym Son Gokū.
