Miażdżący Bergamo (jap. 潰しのベルガモ Tsubushi no berugamo, ang. Bergamo the Crusher) to jeden z braci Tria Niebezpieczeństwa – drużyny psowatych wojowników pochodzącej z Dziewiątego Wszechświata. Razem z braćmi Kopiącym Basilem i Trującym Lavenderem zostali wytypowani do Meczu pokazowego Zenō przeciwko Siódmemu Wszechświatowi w Dragon Ball Super. Bergamo jest liderem trójki – i jedną z niewielu postaci całego kanonu DBS, która nie będąc bogiem, zdołała przekonać Królów Wszystkiego do zmiany ich decyzji dotyczącej wymazania wszechświatów.
Wygląd i charakter
Bergamo to szaroniebieski, muskularny wilk z jaśniejszym pyskiem i przodem tułowia. Nosi brązowe spodnie z paskiem, długie buty na płaskim obcasie i czerwony szalik. Na rękach ma bandaże chroniące przed urazami. Charakterologicznie jest lekceważący i troskliwy wobec swojego brata Basila – gdy ten idzie walczyć, mówi mu, żeby dobrze się bawił. Jednocześnie okazuje szacunek do Son Gohana, uznając go za dobrego przeciwnika i będąc pod wrażeniem walki na ślepo. W przeciwieństwie do swoich braci ma honor i przyzwoitość – zwraca się do bogów ich tytułami (Rō, Sidry), w przeciwieństwie do braci lekceważących.
Specjalna zdolność – pochłanianie energii ciosów
Wyróżnikiem Bergamo jest jego technika: pochłania energię ciosów przeciwnika i zamienia ją na własną siłę – co skutkuje jego wzrostem fizycznym. Im mocniej się na niego uderza, tym większy staje się. Jednak ma to istotną wadę, którą odkrywa podczas walki z Son Gokū: w miarę pochłaniania mocy i rośnięcia zmniejsza się jego szybkość. Gokū celowo oddaje mu moc, aż wilk staje się na tyle wolny, że nie nadąża za ruchami Saiyanina. To jedna z najciekawszych pojedynków kanonu DBS pod kątem balansu „siła vs szybkość".
Mecz pokazowy Zenō – przemowa do Królów Wszystkiego
Przed walką z Son Gokū Bergamo wykonuje jeden z najbardziej kontrowersyjnych gestów sagi: prosi Królów Wszystkiego, by w razie jego wygranej odstąpili od zamiaru zniszczenia wszechświatów. Zenō się zgadza – i w tym momencie Sidra (Bóg Zniszczenia Dziewiątego Wszechświata) opisuje go jako kogoś, kto ma na tyle dobrą przemowę, że zdołał przekonać Królów Wszystkiego do zmiany ich decyzji. To gest bez precedensu w kanonie DBS – Whis wcześniej odradzał Saiyaninowi wszelką podobną inicjatywę, twierdząc, że Zenō zniszczyłby go za to nie zważając na ich przyjaźń. Bergamo jest prawdopodobnie pierwszym śmiertelnikiem, który wywarł takie wrażenie na bóstwach.
Walka z Son Gokū i SSJB
Początkowo walka z Gokū wydaje się wyrównana. Bergamo ujawnia swoją zdolność pochłaniania energii i szybko dominuje nad Saiyaninem, zmuszając go do zmiany w Super Saiyanina. Gokū, odkrywając wadę Bergamo, zaczyna celowo oddawać mu moc, co paradoksalnie pomniejsza szybkość wilka. Po pewnym czasie Gokū przeważa, a w końcu zmienia się w Super Saiyanina Blue. Ta forma szokuje obecnych bogów (są zdumieni, że śmiertelnik zyskał moc bogów). Bergamo używa swojego ataku Wolfgang Penetrator i początkowo odbija atak, ale Gokū używa pełnej mocy Kaio-ken + Kamehame-Ha i wygrywa. Bergamo zostaje znokautowany.
Turniej Mocy – Triangle Danger Beam
Na Turnieju Mocy Bergamo wraz z braćmi atakuje Gokū formacją Dangers' Triangle – szybkich, wspólnych ataków. Gokū i Vegeta blokują je, a po krótkiej walce wykopują niemal całą drużynę Dziewiątego Wszechświata z areny. Zostają sami bracia, którzy decydują się użyć swojej najmocniejszej techniki Triangle Danger Beam. Gokū i Vegeta odpowiadają wspólnym atakiem łącząc Kamehame-Ha i Final Flash w formie Super Saiyanin Blue – przewyższają atak braci i wszyscy wypadają z areny. Dziewiąty Wszechświat zostaje kompletnie wyeliminowany, a Zenō go wymazują. Wszyscy odżywają dzięki życzeniu C-17.
