Bojack (jap. ボージャック Bōjakku) to Heranin – przedstawiciel rasy z odległej galaktyki, który przez długi czas był uwięziony w planecie Wielkiego Północnego Kaiō (Bóg Światów Czwartej Galaktyki Północnej). W polskiej wersji filmu kinowego nie posiada polskiego imienia. Główny antagonista dziewiątego filmu kinowego Dragon Ball Z, znanego w polskiej dystrybucji jako Dragon Ball Z: Wrócę – ostatnia galaktyczna walka, a w zachodniej jako Bojack Unbound. Występuje razem ze swoją bandą – jednostką „galaktycznych piratów", która była zamknięta razem z nim w planetarnej klatce Kaiō.
Pochodzenie – więzienie Północnego Kaiō
Kanonicznie Bojack i jego banda byli tak niebezpieczni dla swojej galaktyki, że Wielki Północny Kaiō osobiście zamknął ich w swojej własnej planecie – jako „klatce", która miała ich powstrzymać przed dalszymi podbojami. Ta decyzja jest kanonicznym wyjaśnieniem jednego z dziwniejszych wątków Dragon Ball Z: Kaiō z Sagi Saiyan, u którego trenował Son Gokū, faktycznie trzymał w swojej planecie pradawną grupę antagonistów. Bojack pozostawał uwięziony przez dziesiątki lat, aż do momentu, w którym planeta zostaje zniszczona w wybuchu Cella. To ta eksplozja – wynik autodestrukcji Cella w Sadze Cella – uwalnia Bojacka i jego bandę. Uciekają na Ziemię w celu zniszczenia jej.
Turniej Sztuk Walki Mistera Satana
W momencie, gdy Bojack ląduje na Ziemi, trwa Turniej Sztuk Walki zorganizowany przez Mistera Satana jako „pogromcę Cella" – nagrodą miało być zmierzenie się z samym mistrzem. Bojack i jego kompani zaczaili się na biorących w nim udział Trunksa z przyszłości, Son Gohana oraz Kurilína. Każdy członek bandy Bojacka stawił czoła innemu Wojownikowi Z, a sam Bojack zarezerwował sobie pojedynek z Gohanem – półsaiyaninem, o którego mocy wiedział, że będzie największym zagrożeniem.
Dwie formy Bojacka
Bojack miał w filmie dwie formy. Z pierwszą – bazową, klasyczną postacią Heranina – Trunks z przyszłości poradził sobie bez większych problemów dzięki swojemu mieczowi i formie SSJ. Jednak po przejściu Bojacka w drugą formę Trunks przestał mieć jakiekolwiek szanse. Druga forma to gęściej muskularny, szybszy i agresywniejszy Bojack, który w kanonie filmu staje się jednym z najpotężniejszych antagonistów kinowych DBZ. Cała nadzieja Wojowników Z spoczęła więc na Gohanie – półsaiyaninie, który w Sadze Cella już raz osiągnął SSJ2 i pokonał biomechanicznego mutanta.
Interwencja Gokū z Zaświatów
Problem Gohana w filmie polega na tym, że nie jest on w stanie wpaść w furię i osiągnąć SSJ2 – od finału Sagi Cella jego emocje są stabilne. Podczas gdy Bojack w drugiej formie masakruje Saiyanina, Son Gokū, który ogląda wszystko z Zaświatów, nie może tego znieść i łamie zakaz powracania do świata żywych. Teleportuje się na sekundę na Ziemię i mocno uderza Bojacka, by ten uwolnił jego syna ze śmiertelnego uścisku. To kluczowa scena filmu: krótki powrót Gokū do świata żywych z Techniki Teleportacji (Instant Transmission), którą opanował na Yardacie.
Finał – Gohan SSJ2
Dzięki interwencji ojca Gohanowi udaje się w końcu wpaść we właściwą furię i osiągnąć Super Saiyanina 2. Pełen mocy uderza Bojacka w kluczowym ciosie, który przebija jego brzuch na wylot – dokładnie tak samo, jak ten sam Gohan przebił Cella w finale Sagi Cella. Bojack ginie w falach energii kończących ten atak. Banda Bojacka również zostaje wyeliminowana przez pozostałych Wojowników Z. Ziemia jest uratowana, a Mister Satan wraca do swojego turnieju sztuk walki – nieświadomy, że cała jego „mistrzowska" reputacja została chwilowo wyratowana właśnie przez Son Gohana. Bojack pozostaje w kanonie jednym z klasycznych antagonistów „galaktycznego pirata" ery filmowej Dragon Ball Z.
