Hachchihyakku (jap. ハッチヒャック, ang. Hatchiyack) to tsufuliańska maszyna zagłady stworzona przez Doktora Raichiego – broń, która swoją siłę czerpie z energii pozyskiwanej z nienawiści. Jest głównym antagonistą serii gier i odcinków specjalnych bazujących na Planie Unicestwienia Saiyan – kanonicznie rozszerzonego uniwersum Dragon Ballu obejmującego oryginalny odcinek specjalny z 1993 roku, jego remake z 2010 roku, gry na Nintendo Famicom i Playdię oraz późniejsze gry serii Raging Blast i Dokkan Battle.
Początki – zagłada Tsufulian
Wynalazłszy technologię gromadzenia fal nienawiści, Doktor Raichi buduje Hachchihyakku, by stawić czoło zagrażającym rasie Tsufulian Saiyanom, którzy osiedlili się na planecie Tsuful. Naukowcowi nie udaje się jednak uruchomić pełni mocy bojowej maszyny – zostaje zamordowany przez przemienionego w Ōzaru saiyańskiego wojownika podczas ostatecznego ataku Saiyan na Tsufulian. W chwili zgonu Raichiego Hachchihyakku pozostaje aktywny i uruchamia procedurę ewakuacyjną – razem ze szczątkami naukowca opuszcza Tsuful na pokładzie statku kosmicznego i ląduje na planecie Mroku.
Dwie dekady gromadzenia nienawiści
Tamże Hachchihyakku przebywa ponad dwie dekady, gromadząc coraz więcej energii z kierowanej przeciwko Saiyanom nienawiści. W tym czasie powołuje do życia licznych widmowych wojowników – podobizny swojego twórcy Raichiego, Tullece'a, Sluga, Freezera i Coolera. Następnie przypuszcza atak na Ziemię – miejsce zamieszkania ostatnich Saiyan – wysyłając emitery Destron Gas oraz widmowych wojowników. Gdy Wojownikom Z udaje się zniszczyć urządzenia i pokonać widma, udają się w podróż kosmiczną na planetę Mroku, gdzie Hachchihyakku przygotował ostateczny punkt planu zemsty.
Walka w humanoidalnej formie
Widmo Raichiego wita przybyszów na planecie Mroku, wtajemnicza ich w historię powstania Hachchihyakku i zagłady Tsufulian. Następnie Hachchihyakku przybiera humanoidalną formę i staje do bezpośredniej konfrontacji z intruzami. Mimo że w pojedynkę przeciwstawia się pięciu wojownikom (Son Gokū, Son Gohan, Vegeta, Trunks i Piccolo), utrzymuje znaczną przewagę. Jego sygnaturową techniką jest Revenger Cannon – potężna kikōha czerpiąca siłę ze zgromadzonej nienawiści. Hachchihyakku potrafi też tworzyć klony w sposób przypominający Zanzō-ken, rosnąć do gigantycznych rozmiarów i przybierać Wzmocnioną formę, w której pokonuje wszystkich pięciu Wojowników Z naraz.
Wiele wersji wydarzeń z gier RPG
Ponieważ historia Hachchihyakku pochodzi z serii gier typu RPG, istnieje wiele alternatywnych przebiegów walki, jak i jej kulminacji. Każda wersja ma inny plan zwycięstwa: w pierwszej Gokū zauważa, że Hachchihyakku potrzebuje 15 sekund na kumulację mocy przed Revenger Cannonem i koordynuje zsynchronizowany atak pięciu kikōh; w drugiej używa zwierciadła antyuroczeniowego od Kupca Śmieci, by odkryć oryginał wśród klonów; w trzeciej Wróżka z amuletu wskazuje, że jądro Hachchihyakku znajduje się pod klejnotem na piersi; w czwartej Gokū kumuluje Super Genki-Damę z energii wielu planet Siódmego Wszechświata.
Zwycięstwo i porażka
Kanon ma dwie finałowe sekwencje – w zależności od wyboru gracza lub wariantu kanonu. Gdy Hachchihyakku zwycięża, przemawia donośnym głosem, mówiąc, że w końcu udało się wygrać z Saiyanami i ziścić odwieczne pragnienie Tsufulian. Gdy przegrywa, cała jego forteca ulega zniszczeniu i znika z powierzchni planety Mroku, doprowadzając do ogromnej erupcji – Gokū w ostatniej chwili teleportuje się z pozostałymi Wojownikami Z na Ziemię. Hachchihyakku pojawia się także w Dragon Ball: Raging Blast 2, Dragon Ball Heroes i Dragon Ball Z: Dokkan Battle – pozostając kanonicznym „tsufuliańskim alternatywnym wielkim wrogiem" obok Baby z Dragon Ball GT.
