Lucyfer (jap. ルシフェル Rushiferu, fr./ang. Lucifer) to żyjący na zamku tradycyjny wampir-arystokrata – antagonista drugiego filmu kinowego oryginalnego Dragon Balla Śpiąca Księżniczka z Zamku Diabła (ang. Sleeping Princess in Devil's Castle) z 1987 roku. Klasyczny „wampir z zamku" w najbardziej literackim rozumieniu – arystokrata w czarnym płaszczu, mieszkaniec gotyckiej budowli, z własnym sługą i demoniczną armią. Postać pojawia się tylko w tym jednym filmie kanonu Dragon Ball i nigdy więcej – ale zostawia w nim jeden z najbardziej wyrazistych wizualnie antagonistów ery oryginalnej.
Plan – zniszczyć Słońce
Kanoniczny plan Lucyfera jest bez precedensu w kanonie Dragon Ball: zniszczenie Słońca, by pogrążyć Ziemię w wiecznych ciemnościach. To jedyny antagonista oryginalnego Dragon Ballu, którego celem jest nie podbój planety ani zdobycie Smoczych Kul, ale trwała zmiana warunków życiowych całej planety – zniszczenie jej źródła światła. Motywacja jest klasycznie wampirza: bez Słońca Lucyfer (jako gatunek nocny) zyskałby trwałą władzę nad niczym nieograniczoną, ciemną Ziemią.
Śpiąca Księżniczka i krew Bulmy
Plan opiera się na Śpiącej Księżniczce – klejnocie, który może posłużyć jako soczewka skupiająca energię lasera, niszcząca Słońce. Do aktywacji Śpiącej Księżniczki Lucyfer potrzebuje krwi młodej dziewczyny. Razem ze swoim sługą Igorem (klasyczny „Igor" w stylu Frankensteina) i demonami sprowadza do swego zamku Bulmę – której świeża, młoda krew ma zasilić klejnot.
Pozorna gościnność i pułapka
Wampir po raz pierwszy pojawia się, gdy wita Bulmę w swym zamczysku. Z początku wydaje się, że ów młodzieniec jest miłym i szarmanckim dżentelmenem, a ponadto człowiekiem. Swym wdziękiem i gracją urzeka Bulmę – dziewczyna bierze go za gościnnego i przystojnego pana zamku. Podstępny wampir zaprasza Bulmę na kolację, na którą ta, nieświadoma, że to ona miała służyć jako główne danie dla Lucyfera oraz jego demonów, godzi się. Lucyfer i jego sługa prowadzą dziewczynę do wielkiej sali, gdzie spoczywa Śpiąca Księżniczka, wiążą nastolatkę do tronu i chcą pobrać jej młodzieńczą krew.
Wojownicy Z i pierwsza konfrontacja
Interwencja Wojowników Z pojawia się w momencie, w którym Lucyfer już niemal aktywuje Śpiącą Księżniczkę. Son Gokū, Kurilín, Lunch i inni szturmują zamek, by uratować Bulmę. Po kradzieży Śpiącej Księżniczki Lucyfer łapie Kurilína i grozi, że zabije go, jeśli Gokū nie odda mu klejnotu, który obecnie jest w posiadaniu Lunch. Lucyfer dostaje klejnot, nakazuje pobić Gokū, a następnie więzi wszystkich, oprócz Bulmy, w murze – klasyczny wampirzy mechanizm „zamurowywania" ofiar, który w Dragon Ball nigdy później się nie powtórzy.
Finał – śmierć od własnej maszyny
Oswobodzony Gokū stacza z Lucyferem jeszcze jeden pojedynek. Saiyanin wygrywa, niszcząc maszynę skupiającą – urządzenie, które miało wykorzystać Śpiącą Księżniczkę do zniszczenia Słońca. Zniszczona maszyna wystrzeliwuje niefortunnie promień ki, który zabija Lucyfera – wampir ginie od ataku własnego wynalazku, klasyczny kanon filmowego „sługi obróconego przeciw panu". Postać nie występuje już w żadnym odcinku, filmie ani OVA kanonu Dragon Ball – pozostaje w pamięci widzów jako unikatowy wampir-arystokrata z oryginalnego Dragon Ballu, drugi w kolejności chronologicznej antagonista filmowy całej serii (po Królu Gurumesie z pierwszego filmu kinowego).
