Son Gokū (często zapisywane jako Son Goku lub po prostu Goku, jap. 孫悟空, saiyańskie imię Kakarotto) to pierwszoplanowy bohater całej serii Dragon Ball i przywódca Wojowników Z. Młodszy syn Bardocka i Gine, brat Raditza, mąż Chichi i ojciec Son Gohana oraz Son Gotena — Saiyanin, którego rodzice w dziecięcej kapsule wysłali na Ziemię tuż przed unicestwieniem planety Vegeta.
Kim jest Son Goku i skąd pochodzi
Goku należy do rasy Saiyan, wojowniczego ludu służącego Freezerowi. Jako niemowlę trafił do lasów Góry Paozu, gdzie wychował go samotny pustelnik Son Gohan (dziadek, od którego odziedziczył ziemskie imię). Uderzenie głową w kamień wymazało saiyańską agresję chłopca — zamiast podbijać planety, zaprzyjaźnił się z Bulmą, Kurilínem i Mutenem Rōshim, zbierając Smocze Kule w Sadze Pilafa. Posiada ogon, dzięki któremu pod pełnią księżyca przemienia się w Ōzaru — gigantyczną małpę o niszczycielskiej sile.
Charakter Son Gokū
Dziecięcie szczery, prostolinijny, wiecznie głodny i obsesyjnie zakochany w walce. Goku stawia sprawiedliwość i przyjaźń ponad wszystko, oszczędza pokonanych wrogów (Piccolo, Vegeta, C-18) i daje im szansę na odkupienie. Nie znosi polityki, kontraktów ani pracy na farmie, za to nigdy nie odmawia wyzwania silniejszego przeciwnika. Teleportacji nauczył się od mieszkańców planety Yardrat, a zasady duchowego równouprawnienia od Północnego Kaiō. Ta naiwna mieszanka dziecka i wojownika prowadzi wielokrotnie do katastrof — w Sadze Cella przedwcześnie oddaje walkę synowi, a w Sadze Majin Bū daje Vegecie okazję do poddania się Babidiemu — ale też do niemożliwych zwycięstw, bo odmawia skreślania nawet najgorszych przeciwników.
Moce, techniki i transformacje Son Gokū
Arsenał Goku rośnie z każdą sagą. U Muten Rōshiego opanował Kamehame-Ha — sztandarową falę ki wystrzeliwaną z dłoni. Na planecie Północnego Kaiō nauczył się Kaiō-ken (krótkotrwałe x2, x10, a nawet x20 pomnożenie mocy) oraz Genki-Damy, kuli zbierającej energię żywych istot. Od Yardratów przejął teleportację (Shunkan-Idō). W transformacjach kolejno przekracza poziomy Super Saiyanina, Super Saiyanina 2, Super Saiyanina 3, a w Dragon Ball Super dzięki rytuałowi sześciu Saiyan osiąga Super Saiyanina Boga (SSJG), następnie Super Saiyanina Blue, by podczas Turnieju Mocy uwolnić Ultra Instynkt (Migatte no Gokui) — stan zarezerwowany wcześniej tylko dla Aniołów. W Dragon Ball GT sięga Super Saiyanina 4 (SSJ4) i tworzy z Vegetą fuzję Gogety SSJ4.
Son Gokū w Dragon Ball, Z i Super
W oryginalnym Dragon Ballu pokonuje Armię Red Ribbon, a następnie Piccolo Juniora w finale 23. Tenka-ichi Budōkai. W Dragon Ball Z ginie, ratując Ziemię przed bratem Raditzem, wraca po treningu u Północnego Kaiō i rozbija Sagę Saiyan, pokonując Vegetę Kaiō-kenem i Genki-Damą. W Sadze Freezera na Namek — po śmierci Kurilína — jako pierwszy od tysiąca lat przemienia się w Super Saiyanina i powala tyrana. W Sadze Cella ustępuje pola synowi Gohanowi podczas Cell Game, w Sadze Majin Bū łączy się z Vegetą w Vegetto przy pomocy Potary i odpala finalną Genki-Damę kosztem energii wszystkich Ziemian. W Dragon Ball Super mierzy się z Beerusem w Sadze Beerusa, ze wskrzeszonym Freezerem w Złotej Formie, z Hitem z Szóstego Wszechświata, z Gokū Blackiem i Zamasu w Sadze Trunksa z przyszłości, a wreszcie z Jirenem podczas Turnieju Mocy, gdzie odblokowuje Ultra Instynkt. W Dragon Ball GT, w Sadze złych smoków, osiąga Super Saiyanina 4 i wraz z Vegetą jako Gogeta SSJ4 mierzy się z Yī Xīng Lóngiem, którego dobija ostatecznie Genki-Damą. Po latach pojawia się na 28. Tenka-ichi Budōkai, by z trybun obserwować swojego potomka Son Gokū Juniora.
