Gokū Black (jap. ゴクウブラック, Gokū Burakku) to dusza Shinjanina Zamasu zamknięta w ciele Son Gokū — główny antagonista Sagi Trunksa z przyszłości w Dragon Ball Super. Nosi kolczyk potara z wygrawerowanym znakiem „時 (toki)” — „czas” — oraz Pierścień Czasu skradziony Gowasu. Stanowi jedną z najlepiej zaprojektowanych antagonistów całej serii — wróg, który ma twarz bohatera, a duszę ideologa.
Pochodzenie Gokū Blacka
Zamasu, po zamordowaniu Gowasu, ukradł kolczyki i pierścień, a następnie użył Super Smoczych Kul, by zamienić się ciałami z Son Gokū z alternatywnej linii czasowej (o rok wyprzedzającej teraźniejszość). Po tej wymianie zabił prawdziwego Gokū, jego żonę Chichi oraz syna Gotena. Przez nieokreślony czas podróżował między liniami czasu, szukając przyszłości, w której Bóg Zniszczenia Beerus już nie żyje — ostatecznie trafił do przyszłości Trunksa, gdzie wymordował wszystkich Bogów Światów i Zniszczenia, a potem przez około rok prowadził wojnę z Ziemianami, sukcesywnie wyludniając planetę.
Charakter i wygląd Gokū Blacka
Ma czarne włosy i oczy, fryzurę jak u Gokū, ale ciemniejszą cerę i charakterystyczny kolczyk potara w lewym uchu. Jest zły, zimny, bezwzględny i fanatyczny. Morduje Ziemian i nie waha się atakować kobiet — jego pierwszą ofiarą w Sadze Trunksa z przyszłości staje się Bulma, zaatakowana w laboratorium Capsule Corporation. Dzieli poglądy Zamasu o konieczności eksterminacji śmiertelników, ale posiada też cechy Saiyan: żądzę walki i potrzebę samodoskonalenia. Kategorycznie odrzuca propozycję Zamasu o nieśmiertelności — woli sam wzmacniać swoje ciało poprzez starcia z przeciwnikami. Jak mówi o swojej nowej powłoce: fascynuje go każda walka, podobnie jak oryginalnego Gokū.
Moce, techniki i transformacje Gokū Blacka
Wykorzystuje Zenkai — zdolność Saiyan do dwu- lub trzykrotnego wzmacniania siły po wyzdrowieniu ze stanu bliskiego śmierci. Potrafi latać, teleportować się, wyczuwać ki oraz wystrzeliwać Czarną Kamehame-Hę. Dysponuje też kikōhą, ultra wiązką kul energii, czarną kulą mocy, Kiai-Hō oraz Enerugi shūto — atakiem, w którym skupia energię w ostrze zamiast dłoni. Opanował Super Saiyanina (pokazanego wyłącznie w mandze) oraz własną, unikatową formę Super Saiyanina Rosé — czarno-różową odmianę Boskiego Super Saiyanina. W końcowej fazie sagi tworzy kosę z energii, a potem generuje własne klony energetyczne atakujące Gokū i Vegetę jednocześnie.
Kluczowe walki Gokū Blacka
Black walczy z Trunksem, Son Gokū i Vegetą wielokrotnie — początkowo pokonuje każdego z nich pojedynczo, a w zasadzkach w przyszłości Trunksa wspólnie z Zamasu z łatwością ogranicza trójkę bohaterów. Pokazuje SSJR Vegecie jako „coś fajnego w zamian” za demonstrację Super Saiyanina Blue — i przebija księcia Saiyan mieczem energetycznym. Po ujawnieniu prawdy o zamianie ciał leci po Super Smocze Kule, morduje ojca, matkę i brata Gokū, a następnie wciąga Trunksa w starcie, w którym ten odblokowuje nieznany wcześniej poziom Super Saiyanina. Black niszczy wehikuł czasu kikōhą, ale ostrze Trunksa odbija jego atak i wehikuł bezpiecznie trafia do przeszłości. Ostatecznie łączy się w Scalonego Zamasu z nieśmiertelnym Zamasu z przyszłości za pomocą kolczyków potara, tworząc półshinjańsko-półsaiyańskiego potwora. Ginie, gdy Król Wszystkiego, widząc jak Zamasu zespolił się z tkanką multiwersum, wymazuje całą linię czasową przyszłości Trunksa.
