Karin (jap. カリン, 猫仙人, Karin, Nekosennin, pl. Korin, też Karen, Kocur, Kot) — koci pustelnik, mistrz sztuk walki, mędrzec i posłaniec Ziemskiego Boga, mieszkający w Wieży Karin postawionej na terenie indiańskiej Świętej Ziemi Karin. Od ponad ośmiuset lat żyje samotnie w swojej pustelni, czekając na osiłka, który zdoła wspiąć się na wieżę i łyknąć Cudownej Wody — a zarazem jest jedynym na całej Ziemi hodowcą fasolek senzu, regenerujących siły i zaspokajających apetyt na kilka dni.
Kim jest Karin i gdzie mieszka
Karin to starszy, biały kot poruszający się na dwóch łapach, charakterystyczny mędrzec-pustelnik w tradycji nekosennina (japońskie „koci mędrzec"). Jest posłańcem Ziemskiego Boga (Kami-samy) i jego bezpośrednim współpracownikiem. Mieszka na szczycie Wieży Karin, postawionej na indiańskiej Świętej Ziemi Karin. Wieża jest fizycznie dostępna — można na nią wejść — ale tylko dla osiłków, którzy mają siłę i determinację, by przezwyciężyć trudności wspinaczki.
Pierwsi wspinacze — Muten Rōshi i Son Gohan
Pierwszym wojownikiem wystarczająco silnym, by wdrapać się na sam szczyt Wieży Karin, okazał się Muten Rōshi. Karin postawił mu zadanie: jeśli uda mu się siłą lub trickiem zdobyć Cudowną Wodę, to będzie mógł się jej napić, a ona da mu niesamowitą siłę. Po trzech latach ciężkich prób Rōshi zdobywa wodę podstępem i kończy specjalny trening. W nagrodę — prócz zwykłej wody — dostaje od mistrza latającą chmurkę Kinto. Następnym odważnym, który wspiął się na szczyt i zdobył wodę, był uczeń Muten Rōshiego — Son Gohan (przybrany dziadek Son Gokū). Pożyczył on od mędrca magiczny kij Nyoi-bō, który jest kluczem do bram nieba.
Son Gokū na Wieży Karin — trzy dni zamiast trzech lat
Podczas sagi Armii Red Ribbon Son Gokū dociera na Wieżę Karin za namową Indianina Upy i w rekordowym czasie trzech dni zdobywa Cudowną Wodę. Okazuje się ona być zwykłą, źródlaną wodą — prawdziwą nagrodą za jej zdobycie jest siła, jaką Gokū nabiera próbując ją wykraść pustelnikowi. Siła Saiyanina dwukrotnie wzrasta w ten sposób.
Druga wizyta — po śmierci Kurilína
W sadze Piccolo Daimaō Gokū wraca na Wieżę Karin tuż po pierwszej śmierci Kurilína. Wnosi go na szczyt Yajirobē, który — oczarowany fasolkami senzu — decyduje się zamieszkać u pustelnika na stałe. Gokū dostaje od Karina zadanie odnalezienia prawdziwej Świętej Wody. Musi przejść przez wiele trudnych misji (portalami do tych misji są tajemnicze wazy Karina). Ostatecznie wypija prawdziwą Świętą Wodę, która daje mu moc sprostania Piccolo Daimaō.
Karin w Dragon Ball Z
W DBZ Karin pełni już głównie rolę mentorską i logistyczną. W sadze Saiyan odwiedza go grupa Wojowników Z przygotowujących się do walki z Nappą i Vegetą: Yǐnchá (Yamcha), Kurilín, Jiǎozi i Tiānjīnfàn. W sadze Cella Gokū pyta go, czy ma jakieś szanse w starciu z Cellem — Karin uczciwie odpowiada, że nie potrafi tego przewidzieć, ale wątpi, żeby Son był w stanie wygrać. W sadze Majin Bū Karin oddaje Gokū energię do Genki-Damy, a Saiyanin regularnie teleportuje się do niego po fasolki senzu (między innymi po to, by uzdrowić Videl podczas 25. Tenka-ichi Budōkai).
Dlaczego Karin jest ważny
Karin jest dla całego Dragon Balla tym, czym Muten Rōshi — cichym, pozornie niewinnym mistrzem, który tak naprawdę jest kluczowym elementem ekosystemu mocy. Bez niego nie byłoby Kinto-Un, nie byłoby Nyoi-bō, nie byłoby fasolek senzu, które ratują Wojowników Z w każdej większej walce. W dalszej części historii rola Karina staje się epizodyczna i pełni on głównie funkcję dostawcy senzu — ale właśnie dlatego, że jego kociarowate istnienie jest niezbędne do tego, żeby reszta uniwersum Dragon Balla w ogóle działała.
