Kibitoshin (jap. 界王ビト / キビト神 Kaiōbito / Kibitoshin, pl. w anime Szibito, Kibito, Kibitoszin, fr. Shibito, ang. Kibito Kai) to najsilniejszy Kaiōshin Siódmego Wszechświata epoki Dragon Ball Z. Powstał w wyniku połączenia Wschodniego Kaiōshina (Shina) i jego ochroniarza Kibito przy użyciu Kolczyków Potara. W polskim dubbingu funkcjonuje pod kilkoma fonetycznymi wariantami – Szibito, Kibitoszin – a w polskim fandomie konsekwentnie występuje jako Kaiōbito. Dla fanów Dragon Ball Z to jedna z kluczowych postaci drugiego planu finałowej Sagi Majin Bū – i zarazem dowód, że Potara potrafi być kłopotliwa nawet u bogów.
Jak powstał Kaiōbito
Kaiōbito narodził się w wyniku testu, który zaproponował Rō Kaiōshin (Stary Kaiōshin) świeżo po uwolnieniu z Z-Sworda. Stary Bóg Światów chciał pokazać Son Gokū i pozostałym Wojownikom Z, jak działają Kolczyki Potara – kanoniczne artefakty Kaiōshinów umożliwiające fuzję dwóch istot w jednego superpotężnego wojownika. Namówieni przez niego Kibito i Wschodni Kaiōshin wypróbowali kolczyki w praktyce. Stary Kaiōshin jednak nie uprzedził ich, że fuzja Potara – w przeciwieństwie do Tańca Fusion – u śmiertelników i Kaiōshinów jest permanentna; rozerwać mogą ją tylko wszechmocne życzenia typu Porungi lub sama śmierć. Nowo powstały Kaiōbito zyskał moc znacznie przekraczającą sumę sił obu bogów przed scaleniem – i był zaskoczony faktem, że jego dotychczasowe relacje ze sobą samym stały się dosłownym współzamieszkiwaniem jednego ciała.
Rola w Sadze Majin Bū
Kaiōbito odegrał w Dragon Ball Z jedną z kluczowych ról wsparcia. Gdy finałowa walka Sagi Bū weszła w fazę niszczenia Ziemi przez Czystego Majin Bū, to on wykonał operację ratunkową – teleportował walczących Son Gokū i Vegetę oraz Dendego, Mistera Satana i pieska Bē do Świata Kaiōshinów na chwilę przed wybuchem Błękitnej Planety. Dzięki tej akcji Wojownicy Z mieli skąd wracać do walki, a Son Gokū miał gdzie ładować ostateczną Genki-Damę. To jedna z najważniejszych technicznych decyzji całej sagi – bez niej ostatni rozdział Dragon Ball Z nie miałby odpowiedniego pola bitwy.
Dragon Ball Super: rozdzielenie przez Porungę
W Dragon Ball Super, w Sadze Beerusa, widz po raz pierwszy spotyka Kaiōbito już po aktualnej epoce wydarzeń DBZ. Obserwuje on z Starym Kaiōshinem pojawienie się przerażonego Beerusa, rozmawia z Północnym Kaiō i bierze udział w pierwszych reakcjach bogów na nowego, potężnego gracza. W Sadze Złotego Freezera razem z Rō Kaiōshinem próbuje zidentyfikować istotę, która niszczy planety Siódmego Wszechświata, a po finale walki z Freezerem podejmuje najważniejszą decyzję swojego życia: leci na Namek i prosi Porungę o rozdzielenie fuzji kolczyków Potara. Od tej chwili Wschodni Kaiōshin i Kibito znów funkcjonują osobno – właśnie w takiej formie widz ogląda ich w Sadze Selekcyjnego Turnieju Sztuk Walki Bogów Zniszczenia, na Turnieju Mocy i w pozostałych sagach DBS.
Dragon Ball GT i drobne role
W Dragon Ball GT Kaiōbito odegrał już jedynie dwie pomniejsze role. Pierwsza to asysta Starego Kaiōshina w „sprowokowaniu odrośnięcia” ogonka u małego Gokū, co miało pomóc Saiyaninowi osiągnąć formę Super Saiyanina 4. Druga to pomoc Wojownikom Z przy oczyszczaniu Ziemian z komórek Baby'ego za pośrednictwem Świętej Wody. W Sadze Shadow Dragons obserwuje z boku walkę Son Gokū z Super C-17 i Yī Xīng Lóngiem – chce pomóc, ale Rō Kaiōshin mu nie pozwala. Oddaje jednak energię do Super Genki-Damy, jak przystało na Kaiōshina, który fabularnie pełni w DBZ i DBS funkcję „cichego wsparcia” – a nie pierwszego frontu bitwy.
