Ród Demonów Piccolo to jedyna rodzina w Dragon Ballu, w której ojciec sam wypluwa swoje dzieci z jaj. W kanonie serii Piccolo Daimaō (jap. ピッコロ大魔王, pl. Szatan Serduszko / Wielki Szatan Piccolo) opisany jest jako „kosmita, wysokiej postury Nameczanin, potomek Smoczego Rodu, zła część Bezimiennego Nameczanina, główny antagonista" finałowej sagi pierwszego Dragon Ballu. Ten Nameczanin stworzył kilku potomków-zabójców i jednego dziedzica-reinkarnację, którzy razem tworzą jeden z ciemniejszych rodów serii.
Piccolo Daimaō – ojciec klanu
Początkiem rodu jest sam Piccolo Daimaō. To zła połowa Bezimiennego Nameczanina – dobra część została przyjęta jako bóstwo Ziemi (Kami), a zła wylądowała w magicznej kuchence zamkniętej przez Mutaito. Gdy Denshi Jar (magiczny słoik) został złamany, Daimaō wyruszył na podbój świata. Postanowił zabić wszystkich mistrzów sztuk walki i w tym celu powołał do życia Tamburine'a oraz kazał Cymbalowi, drugiemu powołanemu słudze, zebrać siedem Smoczych Kul, o których istnieniu dowiedział się od Pilafa. Po zebraniu kul życzył sobie powrotu młodości, by znów móc rządzić planetą.
Tamburine, Cymbal, Drum, Piano – „muzyczne" potomstwo
Piccolo Daimaō wypluł czwórkę synów z jaj. Każdy nosi imię od instrumentu muzycznego i ma własną rolę:
- Tamburine – pierworodny zabójca mistrzów sztuk walki. Terroryzuje planet??, zabija Kurilína i wielu innych. Ostatecznie zginął z ręki Gokū.
- Cymbal – zwiadowca wysłany po Smocze Kule. Napotyka Gokū po drodze i zostaje przez niego pokonany.
- Drum – potężniejszy potomek powołany później przez odmłodzonego Daimaō. Pokonuje Tien Shinhana i ginie z ręki Gokū.
- Piano – osobisty sługa i sekretarz Daimaō, nie walczy sam; jedyny, który przetrwał większą część sagi u boku króla demonów.
Każdy z tych synów to pochodna woli ojca – dziedziczą jego cechy, ale nie mają własnej biologicznej matki. To rzadkość nie tylko w Dragon Ballu, ale w shōnen w ogóle.
Piccolo Daimaō Junior – syn i reinkarnacja
Finałem sagi demonów jest urodzenie Piccolo Daimaō Juniora. Po tym, gdy Gokū zdobył nowe siły i zabił pierwotnego króla, ten tuż przed śmiercią wypluł jajo, z którego wykluł się jego syn i reinkarnacja. W kanonie serii jego rola jest jasno opisana: miał być zemstą na Gokū, a skończył jako jego najbliższy przyjaciel i mentor Son Gohana. To ta sama postać, którą w Dragon Ball Z znamy po prostu jako Piccolo – Wojownika Z, który trenował Gohana w pustkowiu przed Saiyańską sagą.
Fuzje i dalsze losy rodu
Linia demonów Piccolo nie kończy się na Juniorze. W sadze Bū Piccolo Jr. fuzjonuje z Nailem, a potem z Kami-sama (dobrą połową pierwotnego Super Nameczanina) – łącząc symbolicznie obie strony Bezimiennego Nameczanina z powrotem w jedno ciało. W Dragon Ball Super: Super Hero uzyskuje formę Pomarańczowego Piccolo (Orange Piccolo), kontynuując wątek nieustannej ewolucji rodu. Z pierwotnego demonicznego klanu pozostał więc jeden potomek – i właśnie on okazał się najważniejszym mentorem nowego pokolenia.
Znaczenie rodu w mitologii serii
Ród Demonów Piccolo jest lustrzanym odbiciem rodziny Son – obie linie zaczynają się od obcego istnienia, które wyruszyło podbijać planetę, a kończą jako obrońcy Ziemi. Różnica polega na tym, że w rodzinie Son rolę przybranego rodzica odegrał dziadek Gohan; w rodzie Piccolo tę funkcję pełni… sam Gohan, uczeń i adopcyjny syn Piccolo Juniora.
