Teleportacja (jap. 瞬間移動 Shunkanidō, pl. w anime Teleportacja, Technika błyskawicznej transmisji, pl. w mandze Ki-Teleportacja, ang. Instant Transmission) to technika, która pozwala na bardzo szybkie przemieszczenie się na duże odległości. Son Gokū nauczył się jej na planecie Yardrat od rasy Yardratian, która jest twórcą tej umiejętności. To jedna z najbardziej subtelnych, ale kluczowych technik w arsenale Gokū — nie zadaje obrażeń, ale zmienia zasady strategii niemal każdej walki.
Mechanika — dwa palce na czole i wyczuwanie ki
Wykonując Shunkan Idō, użytkownik kładzie dwa wyprostowane palce na czole (wskazujący i środkowy, a reszta pozostaje w zgięciu), koncentruje się na wyczuwanej ki i po chwili się teleportuje. Kluczowe jest to, że celem teleportacji nie jest lokalizacja, a konkretne źródło ki — użytkownik „celuje” w obecność wyczuwalnego wojownika lub istoty. Ta zasada oznacza, że trudno teleportować się w puste miejsce, a także, że niektórzy przeciwnicy (jak wojownicy potrafiący ukryć ki, np. rasa Freezera) mogą być dla teleportera niewidzialni.
Historia — ucieczka z wybuchającej Namek
W ciągu całego Dragon Balla jedynym Wojownikiem Z, który zdołał opanować teleportację, był Son Gokū. Saiyanin dokonał tego na planecie Yardrat, gdzie wylądował po odlocie z wybuchającej Namek jednym ze statków Specjalnego Oddziału Ginyū. Po pokonaniu Freezera Gokū znalazł się tam przypadkowo — ale spędził wystarczająco czasu, by nauczyć się od pokojowych uczonych Yardratian ich najcenniejszej sztuki.
Szkolenie Saiyanina w teleportacji nie jest opisane szczegółowo, ale narratywnie staje się kluczowe: Gokū powraca na Ziemię z nową supermocą, która w Sadze Androidów i Sadze Cella wielokrotnie pozwala mu przeżyć sytuacje „zaraz zginę”. Klasycznym przykładem jest teleportacja Cella na nieskończone pole, gdy ten się rozsadza — Gokū chce oszczędzić Ziemię, ale ginie przy teleportacji; to bezpośrednia cena za opanowanie techniki.
Użytkownicy — od Kaiō do Gokū Blacka
Oprócz Son Gokū techniką posługiwali się:
- Północny Król Światów (Northern Kaiō) — to od niego Gokū pierwotnie wiedział o istnieniu teleportacji, choć uczył go samej techniki dopiero na Yardrat,
- Cell — który nauczył się jej podczas przyswajania wspomnień Son Gokū w procesie jego tworzenia,
- Majin Bū — po zaabsorbowaniu Kaiōshina,
- w Dragon Ball GT — Kibitoshin (Kaiōshin po fuzji z Kibito),
- w Dragon Ball Super — Gokū Black (dzięki przejęciu ciała Gokū) oraz Jimeze — Yardratianin z Drugiego Wszechświata, który uczestniczy w Turnieju Mocy i dla którego teleportacja to rasowy domyślny atut.
Ciekawostka — teleportacja bez palców na czole
Mimo że standardowa procedura wymaga położenia dwóch wyprostowanych palców na czole, istnieje kanoniczny wyjątek: podczas walki Son Gokū z Cellem w momencie wystrzelenia potężnej Kamehame-Hy, Gokū teleportował się za Cella nie kładąc palców na czole. To może oznaczać, że do teleportacji nie jest wymagane ułożenie palców — wystarczy sama koncentracja na ki celu. Palce są raczej standardowym „rytuałem skupienia” dla mniej doświadczonych użytkowników niż fizyczną koniecznością.
Teleportacyjna Kamehame-Ha — wariacja Gokū
Klasycznym przykładem kreatywnego wykorzystania teleportacji jest Teleportacyjna Kamehame-Ha, stworzona przez Gokū dla walki z Cellem. Polega na przygotowaniu Kamehame-Ha w powietrzu i teleportacji za plecy przeciwnika dosłownie na chwilę przed wystrzałem, przez co atak trafia w miejsce, skąd nie ma ucieczki. Ta kombinacja jest jednym z dowodów, że teleportacja jest potężniejsza jako narzędzie uzupełniające innych ataków niż jako pojedyncza technika.
Teleportacja a Hakai, Potara i inne boskie techniki
W hierarchii umiejętności uniwersum Dragon Ball teleportacja Yardratian znajduje się niżej od boskich ruchów Aniołów (którzy potrafią przenosić innych bez żadnego medium) i niżej od teleportacji Kaiōshinów (również natychmiastowej, w skali międzywszechświatowej). Jednak dla śmiertelników jest to najlepsze, co można wypracować — i dlatego Gokū używa jej nawet w Dragon Ball Super, kiedy operuje już na poziomach Boskich Super Saiyan. To symbol dojrzałości: nawet bóg-śmiertelnik potrafi docenić klasyczną technikę wyjętą z podręczników pokojowej rasy z Południowej Galaktyki.
