We Gotta Power to drugi opening Dragon Ball Z, który zastąpił ikonicznego CHA-LA HEAD-CHA-LA w odcinku 200 (sierpień 1993) i towarzyszył serii do finału w odcinku 291 (styczeń 1996). Podobnie jak poprzednik, wykonany przez Hironobu Kageyamę — tylko że ze znacznie większym rockowym pazurem.
Podstawowe informacje
- Wykonawca: Hironobu Kageyama
- Muzyka: Chiho Kiyooka
- Tekst: Dai Satō
- Aranżacja: Kenji Yamamoto
- Wydanie: wrzesień 1993 (Columbia Records Japan)
- Długość: 1:30 (wersja TV), 3:28 (wersja pełna)
Dlaczego zmiana po 199 odcinkach
Decyzja Toei Animation, by zmienić opening w trakcie serii, była spowodowana kilkoma czynnikami. Po pierwsze, nastrojem fabuły — CHA-LA HEAD-CHA-LA była optymistyczna, lekko dziecięca. Saga Androidów, Cella i Bū wymagały bardziej dramatycznego, rockowego brzmienia. Po drugie, pragmatyką rynkową — Columbia Records chciało nowego hitu po trzy-i-pół-letniej dominacji poprzedniego openingu. We Gotta Power okazało się być strzałem w dziesiątkę: zachowało pozytywny wydźwięk poprzednika, ale dodało elektryczno-gitarowych riffów odpowiednich dla szybszej akcji.
Charakterystyka muzyczna
Utwór ma zdecydowanie mocniejszą linię basową i gitarową niż CHA-LA. Kompozytorka Chiho Kiyooka zachowała swoją sygnaturę wznoszących akordów, ale dodała ostrzejsze zakończenie frazy. Tekst Dai Satō (znanego później z Ghost in the Shell: Stand Alone Complex) operuje na metaforze „mocy, która wybucha z wnętrza" – idealnie pasującej do transformacji Super Saiyanin 2 Gohana czy SS3 Gokū. Kageyama wykonuje wokal z większą agresją, używając wyższych partii głosu.
Znaczenie fabularne
Ponieważ We Gotta Power objął drugą połowę DBZ, jest ściśle związany z Sagą Cella (Super Saiyanin 2 Gohana) i Sagą Bū (Super Saiyanin 3 Gokū, fuzja Vegetto, finałowa Kid Bū). Dla wielu fanów te najbardziej ikoniczne momenty anime – Gohan pokonujący Cella, Gokū w SS3, fuzja Vegetto – są podsumowane brzmieniem właśnie We Gotta Power. To piosenka „drugiego aktu" DBZ, gdy dramat już rozkręcił się na pełną skalę.
Odbiór międzynarodowy
W odróżnieniu od CHA-LA, która była masowo adaptowana, We Gotta Power w wielu krajach pozostała w wersji japońskiej. W Japonii sprzedała się w ok. 500 tys. kopii (połowie sukcesu poprzednika, ale wciąż doskonały wynik). W amerykańskim dubbingu FUNimation (Toonami, od 1999 r.) używano oryginału japońskiego, podobnie we Włoszech.
Dziedzictwo
Dla wielu fanów We Gotta Power jest „brakującym klejnotem" historii DBZ. CHA-LA dominuje w popkulturze, ale dla odbiorców sag Cella i Bū (Super Saiyanin 2 i 3) druga piosenka jest nierozerwalnie związana z tymi transformacjami. W grach karcianych (Dokkan Battle, Legends), we wspomnieniowych montażach YouTube i w oficjalnych best-ofach Bandai Namco – We Gotta Power pojawia się tam zawsze.
Covery i wersje
- Kageyama + Tanimoto – duet na 30-lecie DBZ (2019)
- Jam Project – wersja koncertowa regularna
- Metal wersje – Dragonforce coverowało utwór w 2015 r.
- W Dragon Ball Kai (2009) zmienione na Dragon Soul – nie było osobnego „We Gotta Power Kai".
Ciekawostki
- Tekst zawiera frazę „moc pożera moc" – Dai Satō przyznał, że inspirował się pisemkami rockowymi lat 80.
- W 2013 wydano 20-th Anniversary Remastered Version z nowymi aranżacjami.
- Oryginalne nagranie studyjne Kageyamy trwało tylko trzy dni – ze względu na harmonogram produkcji Toei.
- Refren „We gotta power! We gotta power!" jest jednym z najsłynniejszych Japlish-motywów anime – czyli japońskiej piosenki z angielskim refrenem, ikonicznej dla estetyki epoki.
