Detekoi Tobikiri ZENKAI Power! (jap. でてこいとびきりZENKAIパワー!, dosł. „Ukaż się niesamowita siło ZENKAI!") to pierwszy ending Dragon Ball Z, wykorzystany w odcinkach 1–194 (1989–1993). Wykonany przez wokalistkę MANNĘ, kontrastował z dramatycznym openingiem CHA-LA HEAD-CHA-LA – lżejszy, bardziej zabawny, z ikonicznym zawołaniem „Zenkai Power!" (pełna moc), które weszło do japońskiej popkultury.
Podstawowe informacje
- Wykonawca: MANNA
- Muzyka: Takeshi Ike
- Tekst: Toshihisa Arakawa
- Aranżacja: Kenji Yamamoto
- Wydanie: 1989 (Columbia Records Japan)
- Długość: 1:30 (wersja TV), 3:27 (wersja pełna)
- Zastosowanie: odcinki 1–194 Dragon Ball Z
MANNA – tajemnicza wokalistka
MANNA to pseudonim sceniczny wokalistki, która w 1989 roku nagrała Detekoi Tobikiri Zenkai Power!. W odróżnieniu od gwiazd anison tej epoki (Kageyama, Mizuki), MANNA nie kontynuowała dużej kariery w muzyce anime — ten utwór jest jej najsłynniejszym osiągnięciem. Jej głos — dziecięco-radosny, z lekkim wibrato — idealnie pasował do beztroskiego tekstu Arakawy o codziennych przygodach Gokū.
Tekst – kulinarny absurd
Tekst Toshihisy Arakawy operuje na zaskakującym pomyśle: zamiast epickich metafor walki, opisuje Dragon Ball jako świat pełen jedzenia i komicznych potworów. Wiersze: „Nadjeżdża jabłko-kolorowy potwór, leci orzeszek-zapachowy alien", „Kamehame-Ha pikantne i łagodne jednocześnie", „Pełnego apetytu ZENKAI Power!". To surrealistyczna pochwała apetytu Gokū, która w japońskim oryginale jest pełna gier słownych i onomatopei. Dla fandomu to jeden z najbardziej „Toriyamowskich" tekstów — odzwierciedla komediowe korzenie serii, które dominowały w oryginalnym Dragon Ballu.
Charakterystyka muzyczna
Utwór jest szybkim, radosnym pop-rockiem z elementami musicalu. Takeshi Ike, kompozytor, zastosował dynamiczną linię melodyczną z częstymi zmianami tempa i charakterystycznym „wykrzykiwanym" refrenem. Aranżer Kenji Yamamoto — ten sam, który później kompozytował CHA-LA HEAD-CHA-LA i We Gotta Power — dodał syntezatory i elektroniczne akcenty typowe dla drugiej połowy lat 80. Chór dzieci w tle refrenu daje efekt „przedszkolnego przedstawienia", który podkreśla komediową naturę piosenki.
Rola w serii
Detekoi Tobikiri Zenkai Power! był kontrapunktem wobec ciemniejszych scen DBZ. Po epizodach, w których Gokū walczył z Vegetą, Freezerem czy umarł na Namek, widzowie słyszeli lekką piosenkę o jedzeniu i głupich potworach — co emocjonalnie rozładowywało napięcie. Ta struktura „poważny opening, luźny ending" jest klasyczna dla japońskich anime lat 80. i 90., a DBZ to jeden z najbardziej wyrazistych przykładów.
Wymiana na We Were Angels
W odcinku 195 (1993) Toei wymieniło ending na We Were Angels (Boku-tachi wa Tenshi Datta) w wykonaniu Hironobu Kageyamy. Powód: nadchodzący finał Sagi Cella i początek Sagi Bū wymagały bardziej emocjonalnej ballady. Jednak dla wielu fanów Detekoi Tobikiri Zenkai Power! pozostaje „prawdziwym" endingiem DBZ — szczególnie dla widzów Sagi Namek i Freezera.
Sukces komercyjny
Singiel sprzedał się w ok. 200 tys. kopii w Japonii, a razem z CHA-LA HEAD-CHA-LA stanowił „podwójną paczkę Dragon Balla" wydaną w 1989 roku. Piosenka była nominowana do Gold Disc Award (japońska nagroda muzyczna) jako jeden z najlepszych singli anime 1989 roku. Kolejne reedycje i remastery ukazały się w 1999, 2009 i 2019 — każdy 10-letni jubileusz DBZ przynosił nową wersję.
Dziedzictwo
Termin „Zenkai Power" wszedł do japońskiego słownika jako synonim „pełnej mocy" i jest używany m.in. w grach elektronicznych, reklamach napojów energetycznych oraz w codziennej mowie fanów. W grach DB (Budokai, Xenoverse, Dokkan Battle) „Zenkai" jest standardową nazwą tej energii. Fraza „Detekoi Zenkai Power!" jest wykrzykiwana przez fanów na konwentach anime — stała się kulturowym hasłem.
Ciekawostki
- MANNA po 1993 roku zniknęła ze sceny j-popowej — fani do dziś spekulują, co się z nią stało.
- Animacja endingu pokazywała Son Gokū jedzącego gigantyczne posiłki — to wizualny obraz refrenu.
- W amerykańskim dubie FUNimation piosenka była często zastępowana przez instrumentalne wersje.
- Przypadkowa fraza w tekście, „Enma-sama nie płacz", odnosi się do Emmy Daiō — sędziego zaświatów z DBZ, co jest subtelnym żartem o śmierciach bohaterów serii.
