Gwiazda Mroku (jap. 暗黒星 Ankoku Hoshi, pl. w anime Czarna Planeta, ang. Planet of Darkness) to wygasła gwiazda, na której żyją modliszkokształtne gadowate istoty rozumne. Jest to jedno z bardziej nietypowych miejsc w kanonie Dragon Balla — planeta, która kiedyś była gwiazdą, a po wygaszeniu stała się zimnym, mrocznym ciałem niebieskim zamieszkałym przez istoty przystosowane do ekstremalnych warunków. Widzimy ją w Sadze Babidi'ego Dragon Ball Z.
Warunki — zero absolutne i wieczny mrok
Na planecie panuje zupełny mrok, mróz i temperatura zera absolutnego (-273 °C). Wynika to z faktu, że Gwiazda Mroku znajduje się w odległym od centrum miejscu Północnej Galaktyki, gdzie nie docierają promienie Słońca. To ekstremalnie niegościnny świat — teoretycznie niemożliwy dla życia opartego na standardowych procesach biologicznych.
Majū Yakon — lokalny potwór
To na tej planecie wychował się Majū Yakon — modliszkokształtna bestia, która w Dragon Ball Z stanęła do walki z Son Gokū po tym, jak została opętana przez Babidi'ego. Yakon jest reprezentantem rasy rdzennej dla Gwiazdy Mroku — stworzeń przystosowanych do życia w zerowych temperaturach, o drapieżnym, agresywnym temperamencie. Ironicznie, jego główną bronią jest zdolność pożerania światła — dla istoty z planety wiecznego mroku, światło słoneczne jest równie obce jak smakowite.
Opętanie i porwanie — Babidi jako manipulator
Babidi porwał Yakona z Gwiazdy Mroku i opętał go własnym znakiem M, a następnie wykorzystał w starciu z Wojownikami Z. To typowa dla Babidi'ego metoda: przewertować kosmos w poszukiwaniu potężnych kosmicznych wojowników, wmusić w nich swoje zaklęcie i wykorzystać do własnych celów (przebudzenia Majin Bū i eksterminacji bogów). Yakon w tym schemacie jest jedną z ofiar — choć walczył przeciw Gokū z własnej woli wstrzyknietej zaklęciem, sam Majū miał własne, niezależne istnienie jako drapieżnik swojej planety.
Walka z Son Gokū — zwycięstwo Saiyanina
Na Gwiaździe Mroku Saiyanin Son Gokū walczył i zwyciężył z Yakonem. Walka jest jednym z bardziej kreatywnych pojedynków Sagi Babidi'ego — Gokū wystawia Yakona w pojedynek o „jedzenie światła”, wiedząc, że Majū pożera ki w postaci świetlnej. Saiyanin w formie Super Saiyanina karmi go tak intensywnym wybuchem energii, że Yakon eksploduje z przeładowania. To sprytny przykład na to, że moc Saiyan nie zawsze potrzebuje fizycznego kontaktu — czasem wystarczy ją zaserwować w formie, której przeciwnik nie potrafi strawić.
Ciekawostka — sprzeczność zera absolutnego
Skoro na planecie panuje temperatura równa -273 °C (zero absolutne), to jakim cudem jest na niej życie i dlaczego Wojownicy Z byli w stanie na niej egzystować? Ta sprzeczność nie została nigdy wytłumaczona w kanonie. Można ją traktować jako niedopatrzenie lub umyślne działanie Akiry Toriyamy — w świecie Dragon Balla, gdzie kosmici zmieniają się w złote małpy w pełnię księżyca, można uznać, że lokalne prawa fizyki stoją po stronie narracji, nie po stronie podręcznika do termodynamiki.
Inna hipoteza: rasy Gwiazdy Mroku mogły rozwinąć biologię opartą na „chłodzących” procesach — zamiast reakcji egzotermicznych typowych dla ziemskiego życia, ich metabolizm wymaga ekstremalnie niskich temperatur. Czyste zero absolutne przekracza jednak nawet tę interpretację, pozostawiając ciekawą lukę w kanonie Dragon Ballu.
Znaczenie — ekstremum lokalizacji Dragon Balla
Gwiazda Mroku pełni w serii rolę „extreme test case” dla kosmicznego światotwórstwa: planeta, która jest wygasłą gwiazdą; mieszkańcy, którzy żyją w próżniowym zimnie; pojedynek, w którym światło jest bronią. To jeden z tych przypadków, gdy Dragon Ball wykracza poza konwencję „zielona planeta z przeciwnikiem do pokonania” i prezentuje coś faktycznie egzotycznego. Choć planeta pojawia się tylko raz, jej design i konceptualna odwaga na długo zostają w pamięci fanów — Yakon na tle wiecznej czerni to jeden z kultowych obrazów Sagi Babidi'ego.
