Baby (jap. ベビー Bebi, pl. w anime Bejbi, fr. Bébé mutant, ang. Baby) to ostatni ocalały Tsufulianin – przedstawiciel rasy, którą Saiyanie wytępili na pradawnej Planecie Plant. Został odtworzony z kwasu DNA tsufuriańskiego króla i jest jednym z głównych antagonistów całej serii Dragon Ball GT. W kanonie GT Baby pełni podwójną rolę: pasożytniczego mutanta oraz żywego wehikułu zemsty całej wytępionej rasy, której siódma generacja dopiero teraz próbuje ją odtworzyć z laboratorium.
Pochodzenie i narodziny Baby'ego
Tsufuriańscy naukowcy na długo przed wydarzeniami kanonu stworzyli sztuczne organizmy jednokomórkowe, wszczepili im swoje DNA i wysłali je w odległe zakątki Siódmego Wszechświata. Jeden z tych zarodków unosił się przez pokolenia w kosmosie, aż na planecie M-2 – już w czasach Dragon Ball GT – odnalazł go Doktor Myū, szalony maszynomutant. To właśnie Myū doprowadził Baby'ego do „ostatecznej formy”. Mutant odwdzięczył mu się bezzwłocznie: opanował ciało Myū, porzucił go w kapsule ratunkowej, zabił i ruszył na poszukiwanie nowych żywicieli.
Pasożytnicza natura i kolejne ciała
Baby odrodził się jako pasożytnicza forma życia, która zaraża istoty żywe, wchodząc przez otwory w ranach. Zagnieżdża się w ciele, przejmuje kontrolę nad ruchami i, opuszczając nosiciela, zostawia jaja – które wykluwają się jako komórki umożliwiające mu kontrolę umysłu ofiary. W Sadze Baby Dragon Ball GT mutant przechodzi kolejno przez: Doktora Myū, Generała Rilda, małego humanoidalnego chłopca-kosmitę, kosmicznego lekarza i pielęgniarkę z planety Vidal, w końcu Trunksa (którego wola tłumi jego moc), Son Gotena, Son Gohana, a finalnie Vegetę. Po drodze Baby składa też swoje jaja we wszystkich mieszkańcach Ziemi – łącznie ze zwierzętami – przekształcając całą planetę w tsufuriański ul.
Baby Vegeta i Ōgon Ōzaru
Prawdziwym „ostatecznym gospodarzem” Baby'ego jest Vegeta. Mutant pozostaje w księciu Saiyan aż do chwili swojej śmierci i przechodzi w jego ciele pełną galerię form: bazową Baby Vegeta (z krwawymi liniami na czole), Super Saiyanina oraz Super Baby Vegeta 2 po absorpcji energii życiowej wszystkich opętanych Ziemian. Finałem łuku jest Ōgon Ōzaru Baby Vegeta – dzięki maszynie imitującej fale Bruitsa o natężeniu przewyższającym 170 milionów Xeno Vegecie odrasta ogon, a mutant wchodzi w formę złotej małpy Saiyan. Jest to pierwszy i jedyny w historii Dragon Ball GT przeciwnik, który zmusza Son Gokū do osiągnięcia poziomu Super Saiyanina 4.
Finał – Kamehame-Ha w Słońce
Ostateczne starcie Baby'ego i Son Gokū w formie SSJ4 kończy się standardowo dla kanonu DBZ/GT: po odcięciu ogona Vegety Tsufulianin musi opuścić za mały dla niego organizm, bo jego ciało rozrasta się do formy Super Baby – dorosłego, autonomicznego mutanta. Zostaje trafiony Kamehame-Hą Son Gokū i wystrzelony w Słońce, gdzie ginie w błysku, kończąc pierwszą wielką sagę GT. Po śmierci Baby'ego większość jego ofiar wraca do swoich ciał, a na odtworzoną Ziemię – przeniesioną przez Wojowników Z przed wybuchem planety – powracają wszystkie postacie niezbędne do rozpoczęcia kolejnej sagi z Super C-17.
Techniki
Arsenał Baby'ego to mieszanka bio-technik i charakterystycznych dla tsufuriańskich genów fal energii. Jego główne techniki to: Tsufurianizacja (tworzenie ula komórek w populacji nosiciela), Ostateczny błysk zemsty, Ognista kula śmierci oraz Kula śmiertelnej zemsty. Większość z nich Baby wykonuje w ciele Vegety – dzięki czemu do arsenału tsufuriańskiego dochodzi też pełna lista technik saiyańskich, włącznie z Kienzanem i Renzoku Energy Dan.
