Kanassjanie (jap. カナッサ星人 Kanassa-seijin) to ciemnozieleni, rybopodobni kosmici, którzy zamieszkiwali planetę Kanassę w Północnej Galaktyce Siódmego Wszechświata. Noszą luźne białe szaty i fioletowe płaszcze, a ich skóry pokryte są łuskami. Po bokach głowy mają skrzela, co wyraźnie odróżnia ich od innych humanoidalnych ras uniwersum Dragon Ball. Ich tragiczna historia wiąże się nierozłącznie z losem Bardocka — ojca Son Gokū.
Tajemnicza moc Kanassy — wizje i psychokineza
Choć dzieje Kanassjan nie są szczegółowo opisane w kanonie, Toma — członek Drużyny Bardocka — przytacza historię-plotkę o mistycznej energii Kanassy, która miała dawać mieszkańcom planety zdolności psychokinetyczne. Brak niestety dokładniejszych informacji na temat natury tych mocy i częstości ich występowania wśród rasy. To właśnie ten motyw staje się pretekstem do wysłania saiyańskich najemników na podbój — chodziło o przejęcie kontroli nad planetą i sprzedanie jej w ramach Kosmicznej Organizacji Handlu.
Inwazja Drużyny Bardocka — Ōzaru nad miastem
Wszyscy przedstawiciele rasy Kanassjan zamieszkujący planetę zostają wymordowani przez członków Drużyny Bardocka, w składzie: sam Bardock, Toma (jego najlepszy przyjaciel), Celipa, Toteppo i Pambukin. W starciu z przemienionymi w Ōzaru Saiyanami Kanassjanie są w pozycji z góry skazanej na przegraną — ich broń jest zaledwie ciosami symbolicznymi. Toma użyciem pojedynczej kikōhy odparowuje całe grupy kanassjańskich wojowników. Masakra trwa całą noc; rano pojawiają się charakterystyczne leje po eksplozjach energetycznych i dymy z płonących osiedli.
Jedyne dwa obrażenia — policzek Pambukina i potylica Bardocka
W całej masakrze Kanassjanie zadają okupantom zaledwie dwie rany. Jednemu z nich udaje się zranić w policzek Pambukina. Drugi — ostatni przeżywający wojownik Kanassy — zadaje Bardockowi cios w potylicę, obdarzając go mocą wizji przyszłości. Ginący Kanassjanin płonie żywcem i w przedśmiertnym monologu informuje Saiyanina o zagładzie rasy Saiyan, która wkrótce podzieli los jego własnego ludu. To jeden z najbardziej przejmujących momentów w całym rozszerzonym kanonie Dragon Balla.
Bardock traci przytomność — początek TV Speciala
Obdarzony wizjami Bardock traci przytomność i zostaje zabrany na pokład saiyańskiego statku. Od tego momentu zaczyna nawiedzać go seria wizji obejmująca narodziny Kakarotta (Son Gokū), zniszczenie planety Vegeta oraz konfrontację z Freezerem. Cały wątek to fundament słynnego TV Speciala Dragon Ball Z: Ostateczna bitwa w pojedynkę. Ojciec Son Gokū, Wojownika Z, który wyzwał Freezera — filmu, który w znacznym stopniu ukształtował dzisiejszy wizerunek Bardocka w popkulturze.
Dziedzictwo — rasa, która przepowiedziała zagładę Saiyan
Kanassjanie to być może najbardziej wymowna „rasa-cameo” Dragon Ballu. Pojawiają się krótko, są wybici niemal do ostatniego, a mimo to to właśnie oni — przez obdarowanie Bardocka wizjami — uruchamiają łańcuch wydarzeń, który ukazuje widzowi prawdziwe korzenie Son Gokū. Ich rybopodobna aparycja, ceremonialne szaty i moc przekazywana przez ostatnie tchnienie tworzą nietypowy, duchowy akcent w historii kosmicznej inwazji. Kanon serii ostrożnie podkreśla, że dzieje rasy nie są znane — dlatego wszystko, co wiemy, pochodzi z jednej krwawej nocy w TV Speciale Bardocka.
