Emma Daiō (chiń. 閻魔大王, Yánmó dàwáng, jap. 閻魔大王, Enma Daiō, pl. w anime Wielki Sędzia, pl. w mandze Jama, ang. King Yemma) to przywódca Oni i jedno z niższych bóstw w Siódmym Wszechświecie. Pełni rolę strażnika-sędziego, który decyduje o losie trafiającej do Zaświatów zmarłej duszy. Dla kosmologii Dragon Balla to jedna z najważniejszych postaci – w pewnym sensie pierwszy portret bóstwa, który widz poznaje w sadze Saiyan.
Rola Wielkiego Sędziego
Główne zadanie Emmy Daiō to wydawanie werdyktu o losie zmarłych. Emma orzeka, czy dana dusza trafi do Piekła, czy do Nieba. Jego decyzje opierają się na uczynkach zmarłego, które zgromadzone są w wielkiej Księdze Emmy Daiō. Dla świata Dragon Balla to znaczy tyle, że w żadnej decyzji sędziego nie ma arbitralności – każda decyzja jest udokumentowana, a Księga pełni rolę ostatecznego rejestru życia każdej istoty rozumnej.
Zwierzchnik bogów planetarnych
Emma jest również zwierzchnikiem i nadzorcą poszczególnych bogów danych planet. Przykładem jest Najstarszy (Saichōrō) w przypadku Namek oraz Ziemski Bóg w przypadku Ziemi. To oznacza, że choć Kami-sama był uznanym Bogiem Ziemi, w hierarchii Siódmego Wszechświata odpowiadał przed Emmą – nie tylko ponad sobą, ale i przed jednostką, która kontroluje los każdej duszy trafiającej do Zaświatów.
Stróż Drogi Węża
Emma pełni także rolę stróża Drogi Węża. To on decyduje, kto może iść nią na spotkanie z Północnym Kaiō – legendarnym mentorem Son Gokū. Gdy Gokū zginął w walce z Raditzem i chciał trenować u Kaiō, musiał najpierw uzyskać zgodę Emmy na dostęp do Drogi Węża. To właśnie Emma opowiada Gokū o tej długiej, niebezpiecznej trasie – i to on w kolejnych sagach kontroluje, kto otrzymuje przepustkę do trenerów najwyższego poziomu.
Szuflada Emmy – sekretne przejście do Piekła
Jednym z najbardziej ciekawych elementów postaci Emmy jest jego biurko. Szuflada Emmy ma połączenie z Piekłem – można się tamtędy dostać do Piekła lub z niego wydostać. To drugorzędny, ale istotny szczegół, który fandom pamięta szczególnie ze scen, w których Son Gokū w grach Dragon Ball znajdował „tylne wyjście" z Piekła właśnie poprzez szufladę Emmy. To biurowe meble pełniące rolę portalu między dwoma światami – ilustracja specyficznego humoru, którym Akira Toriyama przeplatał poważne elementy kosmologii Dragon Balla.
Emma jako weteran Drogi Węża
Emma to jeden z nielicznych, którzy pokonali Drogę Węża i uzyskali prawo audiencji u Północnego Kaiō. Na długo przed wydarzeniami Dragon Balla, w nieznanych czytelnikowi czasach, Emma jako pierwszy śmiałek dotarł do Północnego Kaiō i odbył u niego trening. W nieokreślonym czasie po tym wydarzeniu został mianowany Wielkim Sędzią. To tłumaczy, dlaczego Emma nie jest zwykłym biurokratą – ma za sobą trening u najbardziej wymagającego mentora Zaświatów i rozumie, jak wygląda droga wojownika.
Wygląd i stylistyka Emmy
Jak przystało na biurokratę, sędzia ubiera się elegancko w fioletowy (później granatowy w paski) garnitur. Zazwyczaj jest zajęty natłokiem papierkowej roboty. Dla widza Dragon Balla ten kontrast – ogromny, rogaty, czerwony Oni w korporacyjnym garniturze i zasypany papierami na biurku – to jeden z bardziej zapadających w pamięć obrazów. Emma wygląda jak starożytne bóstwo, ale funkcjonuje jak menedżer wysokiego szczebla zarządzający gigantyczną instytucją Zaświatów.
Emma w Dragon Ball Z
W Dragon Ball Z Emma Daiō pojawia się wielokrotnie. Za sprawą Son Gokū i Ziemskiego Boga interesuje się losem Ziemi i jej mieszkańców. To on wielokrotnie daje Gokū pozwolenie na powrót do żywych – czy to na jeden dzień w sadze Majin Bū, czy na dłuższe interwencje. Vegeta również pojawia się u Emmy – w kluczowej scenie po swojej heroicznej ofierze przeciwko Bū. Bez zgody Emmy dusze Wojowników Z nie mogłyby wracać do akcji w żadnym z kluczowych momentów serii.
Korzenie mitologiczne
Emma Daiō jest wzorowany na postaciach z dwóch azjatyckich religii. Na buddyjskim sędzi umarłych, bogu śmierci i zaświatów Jamie (chiń. 閻羅王, Yánluówáng) i – jak sądzi wiele źródeł – jego pierwowzorze, hinduskim bogu zmarłych i władcy piekła Jamie (skr. यम, Yama). Akira Toriyama sięgnął więc do tradycji religijnych całej Azji, żeby stworzyć postać, która łączy władzę sędziowską, nadzór nad Zaświatami i sympatyczny biurowy humor.
