Super Saiyanin 3 (SSJ3, jap. スーパー サイヤ人スリー Sūpā Saiya-jin Surī, pl. w anime Mega Wojownik, ang. Super Saiyan 3) to trzeci poziom transformacji SSJ, znacznie różniący się od poprzednich stadiów. Poziom bojowy Saiyanina gwałtownie wzrasta, ale jego ki bardzo szybko zanika. To forma-ekstremum: potężna w skali mocy, ale wyjątkowo kosztowna w utrzymaniu, przez co stała się jedną z najbardziej dramatycznych transformacji w całym kanonie Dragon Ball.
Wygląd — długie włosy do pasa i brak brwi
Poziom charakteryzują: długie, złote włosy sięgające do pasa, brak brwi, znaczne zwiększenie siły ciosu oraz szybkości, ogromne i szybkie zużycie energii, zielone tęczówki z ciemniejszymi, widocznymi zielonymi spojówkami, liczne wyładowania elektryczne dookoła i wewnątrz aury oraz groźne i posępne spojrzenie. Sama metamorfoza wizualna sprawiła, że SSJ3 stał się natychmiast rozpoznawalny — długie włosy do pasa są jednym z najczęściej parodiowanych elementów Dragon Ballu.
Historia — trening w Komnacie Ducha i Czasu
Pierwszym znanym wojownikiem, który osiągnął SSJ3, był Son Gokū. Udało mu się tego dokonać podczas pobytu w Zaświatach po jego śmierci w czasie walki z Cellem. Następnie poziom opanował Gotenks — fuzja Trunksa i Gotena. Gotenks przyswoił sobie tę technikę w Komnacie Ducha i Czasu i powtórzył transformację, którą na oczach Trunksa i Gotena wcześniej pokazał Gokū.
Po raz pierwszy poziom Super Saiyanina 3 został ukazany widzom Dragon Balla w walce Gokū z Grubym Majin Bū na Ziemi — scena, w której Gokū stopniowo pokazuje stadia transformacji, jest jednym z najbardziej kultowych momentów całej Sagi Majin Bū. W późniejszych wydarzeniach Gokū często korzystał z trzeciego stopnia transformacji, szczególnie w momentach kryzysowych.
Moc — czterystukrotne zwielokrotnienie
Po ukończeniu transformacji rzeczywista moc Saiyanina zostaje zwielokrotniona 400 razy względem bazowego poziomu. Ki, którą emanuje aura, jest wyczuwalna niemal w całym Wszechświecie. Mimo iż świat Bogów jest oddalony od Ziemi o tysiące lat świetlnych, moc przemienionego Gokū docierała aż tam. Ponadto sama metamorfoza powoduje bardzo silne wibracje i wyładowania ki, które mogą zniszczyć większość otoczenia użytkownika — dlatego Gokū zazwyczaj schodzi w powietrze lub w otwartą przestrzeń przed przemianą.
Dragon Ball Super — rezygnacja z SSJ3
W Dragon Ball Super, po osiągnięciu poziomów SSJG i SSJB, Gokū w zasadzie zrezygnował z walk w tej formie. Nadal jednak zdarzało mu się sporadycznie przemieniać w SSJ3 — np. podczas walki sparingowej z Trunksem. Gotenks natomiast przemienił się w SSJ3 tylko raz podczas walki z Kopią Vegety, ale okazał się zbyt słaby, by sprostać przeciwnikowi. SSJ3 stał się więc reliktem Sagi Majin Bū — potężnym symbolem, którego realna użyteczność w świecie Dragon Ball Super jest ograniczona.
Dragon Ball GT — odmłodzone ciało Gokū
W Dragon Ball GT forma ta była wykorzystywana tylko przez Goku, lecz okazało się, że jego odmłodzone ciało (efekt życzenia dżinnowego na początku serii) nie było w stanie poradzić sobie z utratą energii i mogło utrzymać formę tylko przez około jedną minutę. Po przywróceniu ogona Gokū był w stanie swobodnie korzystać z transformacji — jednak superforma Baby Vegety okazała się zbyt silna, by pokonać go tym poziomem.
Ostatecznie podczas walki Gokū przekształca się w Super Saiyanina 4, pokonując Baby'ego po długiej walce. To właśnie po tej walce Goku zaprzestał używania Super Saiyanina 3 — w GT potrzebował już innej ścieżki rozwoju opartej na mocy Ōgon Ōzaru.
Znaczenie — przejście między erami
SSJ3 stanowi w historii Dragon Balla moment przejściowy — to ostatnia transformacja „z Dragon Ball Z” przed rewolucją boskich form z DBS i rewolucją SSJ4 z GT. Jej dramatyczna charakterystyka (olbrzymia moc, olbrzymie zużycie) sprawia, że jest ulubioną transformacją wielu fanów — łączy spektakularny wygląd z czytelną narracyjnie „ceną mocy”, czego boskie formy DBS już tak bardzo nie podkreślają.
