Super Saiyanin 2 (SSJ2, jap. スーパー サイヤ人ツー Sūpā Saiya-jin Tsū, pl. w anime Hiper Wojownik, Super Wojownik Drugiego Poziomu, ang. Super Saiyan 2) to drugie stadium saiyańskiej ultratransformacji. Poziom zadebiutował w jednej z najbardziej emocjonalnych scen w historii Dragon Balla — wybuchu Son Gohana po śmierci Szesnastki podczas Cell Games.
Debiut — Son Gohan i śmierć Szesnastki
Pierwszym wojownikiem, który zademonstrował ten poziom czytelnikowi Dragon Balla, był Son Gohan. Chłopak osiągnął to stadium podczas treningu ze swoim ojcem Gokū w Komnacie Ducha i Czasu — wpadłszy w furię przewyższył siłę ojca nawet o tym nie wiedząc. Ale prawdziwe pierwsze zademonstrowane na widza użycie miało miejsce na Cell Games: gdy Cell doskonały zniszczył Szesnastkę, Gohan eksplodował wściekłością i awansował na SSJ2, po czym rozpoczął się jeden z najbardziej zapamiętanych odwetów w całym DBZ.
Moc, którą posiada użytkownik podczas tej fazy transformacji, jest bardzo widowiskowa. Mimo wzrostu ki nie traci się na szybkości ani zwinności — problem znany z Ultra Super Saiyanina (nadmierna masa mięśniowa) tu już się nie pojawia. Poziom bojowy Gohana w SSJ2 wyniósł w przedziale od 300 000 000 do 1 080 000 000 [j] — skala, przy której Cell doskonały nie miał szans.
Mnożnik — dwukrotność SSJ
Mnożnik mocy w SSJ2 jest dwa razy większy niż mnożnik Super Saiyanina — czyli bazowy poziom bojowy zostaje pomnożony o 100 (zamiast o 50, jak w SSJ). W połączeniu z siłą, szybkością i masą mięśniową SSJ, daje to formę, która w ekonomii mocy Dragon Balla jest skokiem jakościowym, a nie drobną poprawką. Ta „dwukrotność” pozostała kanoniczna przez cały DBZ, a później DBS.
Wygląd — elektryczność i szpiczaste włosy
Poziom charakteryzują:
- Złote włosy, tak jak w pierwszej fazie, lecz są bardziej szpiczaste i naelektryzowane,
- Zwiększona masa mięśniowa,
- Znaczny wzrost szybkości,
- Otaczająca wojownika złota aura,
- Liczne wyładowania elektryczne, do których dochodzi w pobliżu przemienionego,
- Mnożnik dwa razy większy od Super Saiyanina.
Elektryczność w aurze to znak rozpoznawczy SSJ2 — to właśnie ona odróżnia go wizualnie od SSJ i SSJ3. Widok Saiyanina otoczonego niebieskimi wyładowaniami stał się jednym z ikonicznych motywów Dragon Ball Z.
Kanon — Gohan, Gokū, Vegeta, Trunks
SSJ2 w toku serii osiągają kolejno:
- Son Gohan — debiut na Cell Games,
- Son Gokū — w Sadze Majin Bū (prezentuje formę Babidi'emu i Buu),
- Vegeta — w Sadze Majin Bū (również podczas demonstracji poziomów Gokū),
- Cell — forma wspomniana w niektórych materiałach spin-off, ale w kanonie anime pojawia się tylko sporadycznie,
- Trunks z przyszłości — w Dragon Ball Super (Ikari jest osobnym pokrewnym rozwinięciem),
- Son Gohan (dorosły) — przed walką z Dābrą w Sadze Majin Bū.
SSJ2 w Dragon Ball GT — reminiscencje
W Dragon Ball GT poziom pojawia się sporadycznie — Son Gokū wykorzystuje go w walce z Rildem w początkowych sagach, a Vegeta sięga po niego w pojedynku z Yī Xīng Lóng'iem (Omega Shenron) w ostatniej sadze. W obu przypadkach SSJ2 staje się formą pośrednią między Saiyaninami a docelowym SSJ4, co sprawia, że trzyma się ze swoją godnością, ale nie dominuje.
Rola w hierarchii form Dragon Ball
SSJ2 jest w kanonie formą „transformacji dojrzałej” — widoczną oznaką, że Saiyanin wyszedł poza klasyczny Super Saiyanin i potrafi utrzymywać wyższy poziom bez ciężkich konsekwencji. W przeciwieństwie do SSJ3 (tyranicznie drenującego ki) czy SSJG/SSJB (wymagających boskiego rytuału), SSJ2 jest formą, którą dojrzały wojownik może opanować i używać elastycznie. Dla fanów Dragon Balla to też forma nostalgiczna — scena, w której Gohan osiąga SSJ2 po śmierci Szesnastki, to dla wielu widzów zachodnich i polskich najbardziej pamiętny moment całej serii.
