Final Kamehame-Ha (jap. ファイナルかめはめ波 Fainaru Kamehameha, pl. w anime Ostateczna Kamehameha, ang. Final Kamehameha) to jedna z najpotężniejszych kikōh w arsenale Dragon Ballu. Technika to połączenie Kamehame-Ha Son Gokū i Final Flasha Vegety w jedną, zwartą wiązkę energii. Pierwszego użycia dokonał Vegetto w walce z Majin Bū z zaabsorbowanym Son Gohanem. Drugi raz ten sam bohater użył jej w walce ze Scalonym Zamasu w sadze Trunksa z Przyszłości.
Pochodzenie — fuzja Gokū i Vegety
Final Kamehame-Ha z definicji wymaga jednoczesnej obecności mocy obu Saiyan — samego Gokū i samego Vegety. Najprostszym sposobem osiągnięcia tego jest fuzja: Vegetto (Gokū + Vegeta przez kolczyki Potara) to kanoniczny „autor” techniki. Jest to naturalne przedłużenie filozofii jego stylu walki — Vegetto łączy najgroźniejsze cechy obu Saiyan: kreatywność i techniczną sprawność Gokū z pragmatyzmem i brutalnością Vegety. Wynik tej syntezy to atak mocniejszy od każdej z technik wyjściowych.
Wersja „dwóch wojowników” — Trio Niebezpieczeństwa
Ataku użyli też osobno Gokū i Vegeta, wystrzeliwując jednocześnie Kamehame-Ha i Final Flash, które połączyły się w jeden atak na Turnieju Mocy. W ten sposób pokonali oni Trio Niebezpieczeństwa (Gamisaras, Prum i Jimeze). To pokazuje, że Final Kamehame-Ha nie musi wymagać pełnej fuzji; wystarczy perfekcyjna synchronizacja mocy obu Saiyan, by spiralna kombinacja obu kikōh zrobiła to samo.
Etapy ataku — łączenie energii
Mechanika Final Kamehame-Ha przebiega trzyetapowo:
- Wojownik wystawia przed siebie obie ręce zaciśnięte w pieść.
- Łączy ogromną energię Final Flasha i Kamehame-Hy, wykrzesując niewielką niebieską kikōhę.
- Kula rośnie, a wojownik wystrzeliwuje ją obiema rękami, tworząc olbrzymi zwarty promień energii.
Po trafieniu w cel wiązka generuje ogromną chmurę smogu — dymny ślad, który unosi się nad polem walki przez kilka minut. Dla widza to znak, że atak był naprawdę kapitalny, nawet jeśli sam wróg był w stanie się odrodzić.
Efekt — potężne obrażenia, ale nie do końca śmiertelne
Pocisk jest niezwykle silny i powoduje u przeciwnika bardzo duże obrażenia. Jako że pierwszym przeciwnikiem Vegetto był Super Bū z Gohanem, demon — mimo utraty czułka, lewej ręki i całego ciała od torsu w dół — odtworzył się do stanu nienaruszonego. Rasa Majin Bū ma bowiem ekstremalne zdolności regeneracyjne, które niewiele ataków może prawdziwie pokonać. To jeden z tych momentów, gdy Dragon Ball przypomina widzowi, że nawet najsilniejsza kikōha nie zawsze wystarcza — czasem przeciwnik z rasowym przywilejem regeneracji wymaga innego podejścia.
Koszt — wyczerpanie fuzji
Ceną za użycie Final Kamehame-Ha jest bardzo duże zużycie energii. Najprawdopodobniej to właśnie ten atak spowodował przedwczesny rozpad fuzji podczas walki Vegetto ze Scalonym Zamasu. W kanonie Dragon Ball Super kolczyki Potara mają limit godzinny dla nie-Kaiōshinów, ale wyczerpanie energii może skrócić ten czas dramatycznie — i właśnie to stało się w jednym z najbardziej pamiętnych pojedynków Sagi Trunksa z Przyszłości.
To rozpad fuzji stworzył sytuację, w której Gokū i Vegeta musieli zwrócić się po pomoc do Miecza Trunksa — ten w połączeniu z Final Hope Slash zadał Zamasu ostateczną ranę. Gdyby Final Kamehame-Ha nie rozpadło fuzji, być może Vegetto dokończyłby sprawę samodzielnie; z drugiej strony — to właśnie dzięki temu wyczerpaniu Trunks z przyszłości mógł w dramatycznym momencie stać się bohaterem własnej sagi.
Super Dragon Ball Heroes — alternatywne użycia
Final Kamehame-Ha pojawia się regularnie w spin-off'ie Super Dragon Ball Heroes, gdzie Vegetto Xeno i inne wersje fuzji wykorzystują ją w walkach z bossami multiversum. W grach wideo Dragon Ballu technika zwykle ma status ultimate attack dla postaci Vegetto — wymaga pełnego paska energii i zadaje najwyższy stosunek obrażeń w grze. Ta popularność w grach utrwala ją w pamięci fanów nie tylko jako „jeden z momentów mangi”, ale jako codziennie grywalną ikonę fuzyjnej mocy.
