Death Ball (jap. デスボール Desu Bōru, fr. Boule de la mort, ang. Supernova) to najpotężniejsza technika Chilleda, Coolera i Freezera — w zasadzie „rasowa kikōha” całej linii królewskiej rasy Freezera. Pierwszy raz widzimy tę technikę w pobliżu planety Vegeta, kiedy Imperator we własnej osobie postanawia raz na zawsze stłumić powstanie Saiyan pod wodzą Bardocka.
Zagłada planety Vegeta — scena założycielska
Atak Freezera Death Ballem na planetę Vegeta był tak potężny, że zniszczył całą planetę. Samego przywódcę rebelii — Bardocka — przeniosło przy tym w czasie do ery rządów Chilleda, co stworzyło ramy dla rozdziału specjalnego mangi Dragon Ball: Episode of Bardock. To właśnie tym atakiem Changelingi (jak fani nazywają rasę Freezera) kończyli życie każdej planety, która się im sprzeciwiła. Death Ball jest więc nie tylko techniką, ale narzędziem imperialnej polityki Kosmicznej Organizacji Handlu — jednym gestem kończy się wszelka rewolta.
Mechanika — mały rdzeń i gwałtowne doładowanie
Atak jest podobny do Beerus Damy. Polega na stworzeniu małego rdzenia z czystej energii, a następnie gwałtownym doładowywaniu go do rozmiarów pozwalających zniszczyć jądro planety — a tym samym unicestwić cały glob. Rdzeń zaczyna jako niewielka kula energii unosząca się nad palcem wskazującym, a finalnie rozrasta się do rozmiarów samej planety. Moment wystrzału jest dla rasy Freezera ceremonialny — zazwyczaj tyran unosi palec z dumą, zawiesza pocisk i wypowiada sentencję przed finalnym impaktem.
Na mniejszą skalę — walka z Son Gokū na Namek
Na mniejszą skalę Freezer użył tej techniki w walce z Son Gokū na Namek. Kula śmierci została jednak przedwcześnie pochłonięta przez Genki-damę, którą Gokū zdążył skumulować. To jedno z tych spotkań, gdzie dwa przeciwstawne filozoficznie ataki — Genki-Dama z energii życia i Death Ball z energii niszczenia — spotykają się i neutralizują wzajemnie. Symboliczne znaczenie tej sceny jest jednym z najmocniejszych motywów Sagi Freezera.
Drugi raz — Freezer przepala Namek
Kolejny raz tyran użył Death Balla w walce z Sonem już w formie Super Saiyanina. Tym razem kula miała inny cel — nie bezpośrednie trafienie w Saiyanina, lecz „przepalenie się” przez całą planetę i uszkodzenie jądra Nameku. Freezer nie doprowadził jednak do natychmiastowej anihilacji planety; celem było rozpoczęcie odliczania do implozji, które zmusiło Gokū do szybkiej walki. Namek został skutecznie zdestabilizowany, a zegar tyknął przez kolejne „pięć minut” słynnego finału sagi.
Trzeci raz — próba na Trunksie z przyszłości
Atak został użyty również w walce z Trunksem z przyszłości, gdy Freezer wraz z ojcem Cold Daiō przybywa na Ziemię. Tym razem jednak młody Saiyanin zdołał ją bez trudu odepchnąć i posłać Imperatora do Piekła, siekając go mieczem na kawałki. To jedno z najbardziej szokujących wejść w Dragon Ball Z — rasa Freezera, uważająca się za niezniszczalnych tyranów, spotyka swoją granicę w nowym Saiyaninie, który pojawił się znikąd.
Beerus Dama i inne pokrewne techniki
Death Ball jest technicznie krewnym Beerus Damy (Sfery Beerusa), choć ich pochodzenie jest zupełnie różne: Death Ball to „dziedzictwo” rasy Freezera, Beerus Dama to domena Bogów Zniszczenia. Podobieństwo mechaniczne — mała kula rosnąca do rozmiarów planety — jest w tym wypadku narzędziem do wizualnego „branding'u” ataków destruktywnych wielkiej skali. Również Sorbet w filmie Odrodzenie „F” próbuje odtworzyć skalę Death Balla, ale jego atak zabójczy jest znacznie słabszy od oryginalnych użyć Freezera.
Dziedzictwo — Death Ball w grach i spin-offach
W kanonie gier Dragon Ballu Death Ball/Supernova pozostaje nieodłącznym elementem arsenału każdej postaci z rasy Freezera — Chilled, Cooler, Freezer, Cold Daiō i sam Frost z Szóstego Wszechświata używają tej techniki w Dragon Ball FighterZ, Xenoverse, Kakarot i Budōkai Tenkaichi. Dla fanów Freezera to kanoniczny „finisher” — ikoniczny moment wizualny w każdej grze, który natychmiast przywołuje wspomnienie zagłady planety Vegeta i otwarcia Sagi Saiyan.
