(Anoyo-ichi Budōkai to turniej z sag filler anime DBZ, nie pojawia się w oryginalnej mandze.) Anoyo-ichi Budōkai (jap. あの世一武道会) to turniej sztuk walki rozgrywany w zaświatach, w którym zawodnicy walczą o tytuł „Pierwszego wojownika w Zaświatach". Dla widza Dragon Ball Z to odskocznia od napięcia związanego z Cellem – ale jednocześnie jedno z najważniejszych wydarzeń sagi Saga Zaświatów, bo pozwala Son Gokū stawić czoła konkretnemu, niebywale silnemu przeciwnikowi, zamiast kolejnego galaktycznego potwora.
Kiedy i dlaczego odbywa się Anoyo-ichi Budōkai
Turniej jest organizowany raz na pewien nieokreślony czas – dokładniej wtedy, gdy zechce tego jego główny twórca i arbiter, Dai Kaiō. Edycja, którą widzowie oglądają między podsagą Cell Game a podsagą Great Saiyamana, zorganizowana jest z dwóch powodów: dla uczczenia śmierci Północnego Kaiō oraz ku czci samego Dai Kaiō. Główną nagrodą – obok tytułu mistrza zaświatów – jest specjalny trening u samego Dai Kaiō, rzadki zaszczyt, którego poszukują najsilniejsi.
Kto może brać udział
Do Anoyo-ichi Budōkai mogą się zgłosić wszyscy „bohaterowie" Zaświatów – czyli ci, którzy za zasługi wypełnione za życia zachowali ciała i dostali się do Nieba. To odróżnia ich od przeciętnych zmarłych i czyni grupę uczestników turnieju czymś w rodzaju elity pośmiertnego świata. Zasady są takie jak w Tenka-ichi Budōkai, z naturalnym wyjątkiem punktu dotyczącego zabijania – wszyscy uczestnicy są już martwi, więc to ograniczenie traci sens.
Finaliści z czterech galaktyk
Do finałów Anoyo-ichi Budōkai zakwalifikowało się dziesięciu wojowników z różnych galaktyk. Z Północnej Galaktyki: Son Gokū i Olive. Z Zachodniej Galaktyki: Tapikar, Mārikō i Paikūhan. Z Wschodniej Galaktyki: Chapuchaie i Aqua. Z Południowej Galaktyki: Caterpi. Do tego dochodzą Frog i Torbie. Arena turnieju znajdowała się w Świecie Dai Kaiō, na specjalnie przygotowanym stadionie.
Przebieg walk eliminacyjnych
Walki były zróżnicowane – od starć komicznych po prawdziwie widowiskowe pojedynki. W Chapuchaie kontra Olive niewysoki Chapuchai przez chwilę zaskakiwał masywnego, muskularnego Olive, ale przez swoją nierozwagę znokautował sam siebie. W Son Gokū kontra Caterpi dowcipna była sama formuła pojedynku – Caterpi walczył łaskotaniem, mając cztery pary rąk. Gokū, nie mogąc już wytrzymać, wyładował z siebie energię Ki atakiem, który posłał przeciwnika w powietrze. Caterpi po powrocie na matę rozpłakał się i przeszedł metamorfozę, co go zdyskwalifikowało – jego przemiana mogła trwać nawet 1200 lat.
W pojedynku Frog kontra Mārikō humanoidalna ropucha urosła do rozmiarów całego stadionu, ale Mārikō i tak wyrzucił ją poza matę. Olive kontra Paikūhan to jedna z najlepszych walk turnieju – szybkie, dynamiczne starcie dwóch ponadprzeciętnych wojowników. Finał tej walki to pojedyncza wielka kula światła, po której Olive leży poza matą. W Aqua kontra Son Gokū Aqua zamienił matę w zbiornik wodny, utrudniając Saiyaninowi walkę – ale Gokū wyskakuje poza strefę wodną i wystrzeliwuje Kamehame-Ha, zrzucając przeciwnika z ringu.
Półfinały i finał Anoyo-ichi Budōkai
W półfinale Mārikō kontra Son Gokū walka przenosi się ponad stadion, a Mārikō rzuca w Saiyanina małymi planetkami – mimo to Gokū zwycięża. Finałowe starcie Son Gokū kontra Paikūhan uchodzi za jedno z najbardziej pamiętnych w całej sadze. Szala zwycięstwa zmieniała się co chwilę, obaj zrzucili obciążające treningowe ubrania, Gokū zmienił się w Super Saiyanina, a Paikūhan użył swojej popisowej techniki Thunder Flash. Saiyanin, ucząc się przewidywać ciosy rywala, ostatecznie posłał go poza matę.
Kontrowersyjne zakończenie
Po finale Gokū nie otrzymał jednak zapowiedzianej nagrody. Dai Kaiō stwierdził, że obaj finaliści dotknęli sklepienia sali, w której odbywały się zawody, a zgodnie ze spisem zasad traktuje się to jak wyjście poza matę. Zdyskwalifikował więc obu. Obiecał jednak, że w ciągu najbliższych dwustu lat podejmie się treningu obojga finalistów. Ten turniej nigdy więcej się nie odbył.
