Dragon Ball GT (jap. Doragon Bōru Jī Tī, gdzie „GT" oznacza Grand Tour) to pierwsza seria anime Dragon Balla, która nie jest adaptacją mangi Akiry Toriyamy. Produkcję prowadziło studio Toei Animation, które po zakończeniu Z postanowiło kontynuować franczyzę własną scenariuszową linią. Emitowana była w Fuji TV od 7 lutego 1996 roku do 19 listopada 1997 roku, obejmując 64 odcinki plus 1 TV special.
▶ Oglądaj Dragon Ball GT na StrefaDB
Wszystkie 64 odcinki kontynuacji DBZ wraz z epilogiem A Hero's Legacy.
Przejdź do odcinków ➜Rola Toriyamy – minimalna
W odróżnieniu od DB i DBZ, których scenariusze Toriyama pisał osobiście, w GT jego rola została zredukowana do „supervisora". Zaprojektował tylko kilka nowych form (Super Saiyanin 4, tytułowy wygląd dorosłej Pan, statek kosmiczny) oraz logo serii. Większość fabuły i postaci stworzył zespół Toei pod wodzą głównego reżysera Osamu Kasai. Ten brak zaangażowania Toriyamy jest główną przyczyną chłodnego przyjęcia GT przez fanów mangi.
Cztery sagi
- Saga Black Star Dragon Balls (odc. 1–16) – Pilaf niechcący cofa wiek Gokū do dziecka, bohater rusza z Trunksem i Pan w kosmos po specjalne Smocze Kule.
- Saga Baby (odc. 17–40) – ostatni Tsufulianin, Baby, opanowuje ciała Saiyan przez pasożyta; finał to walka Gokū SSJ4 z Super Baby Vegetą.
- Saga Super C-17 (odc. 41–47) – fuzja Androida 17 z Hell Fighterem powoduje otwarcie Piekła na Ziemię.
- Saga Shadow Dragons (odc. 48–64) – nadużywanie Smoczych Kul sprowadza Siedem Złych Smoków; finał z Omega Shenronem i fuzją Gokū-Vegeta jako SSJ4 Gogeta.
Super Saiyanin 4 – największe dziedzictwo GT
Najważniejszym wkładem GT w mitologię franczyzy jest forma Super Saiyanin 4. Odblokowana przez Gokū w sadze Baby, łączy wygląd Ōzaru (pierwotnej małpy-Saiyana) z ludzką formą. Czarne włosy, czerwone futro, żółte oczy i gigantyczna moc. SSJ4 jest obecny w setkach gier (Budokai 3, Tenkaichi 3, FighterZ, Sparking! Zero) i do dziś zaskakuje brakiem ekwiwalentu w kanonicznym Super. Również SSJ4 Vegeta i SSJ4 Gogeta to ikony pop-culture.
Dlaczego GT jest kontrowersyjny
Fanowska krytyka wymienia kilka zarzutów: (1) brak zaangażowania Toriyamy, (2) styl bardziej „baśniowo-przygodowy" niż Z, (3) regres Gokū do dziecka, który odciął go od ról ojca i dziadka, (4) słabe animacje w pierwszej połowie serii (studio Toei miało wtedy niższe budżety niż w szczycie DBZ), (5) duże skoki tempa w sagach Baby i Shadow Dragons. Jednocześnie dla wielu fanów wychowanych w latach 90. (szczególnie w Europie i Ameryce Łacińskiej, gdzie GT puszczane było w godzinach popołudniowych) jest to najbardziej sentymentalna seria franczyzy.
Kanoniczność – niejasne miejsce w mitologii
Po premierze Dragon Ball Super w 2015 r. GT zostało nieoficjalnie wyłączone z głównej linii czasowej. Toei i Toriyama nie odcinają się od GT, ale nowe materiały (Super, Daima, filmy) ignorują większość wydarzeń. Dla wielu fanów to „alternatywna linia czasowa" – równie ważna, ale niekonieczna. W grach i spinoff'ach (Super Dragon Ball Heroes, Xenoverse) postacie z GT są w pełni obecne i traktowane równo z kanonicznymi.
Muzyka
Muzykę skomponował Akihito Tokunaga. Opening DAN DAN Kokoro Hikareteku (wykonany przez Field of View) jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów anime lat 90. w Japonii – osiągnął około 400 tys. sprzedanych singli. Ending Hitori Janai i drugi opening Don't You See! również mają status kultowych.
Ciekawostki
- Finał GT kończy się epilogiem oddalonym o sto lat – Gokū Junior i Vegeta Junior toczą turniej wieków później.
- TV special A Hero's Legacy (1997) opowiada przygodę Son Gokū Juniora z Pan jako babcią.
- W Polsce GT emitowane było na Polsacie (2000–2001) i RTL 7 – z francuskim dubbingiem i polskim lektorem.
- Seria była okazjonalnie przywracana przez Bandai Namco do gier Xenoverse 2 i FighterZ jako DLC.
