Son Gokū Junior (chiń. 孫悟空初級 Sūn Wùkōng Chūjí, jap. ソンゴクージュニア Son Gokū Junia, pl. w anime Songo Junior, fr. Son Goku Junior, ang. Goku jr.) to bohater epilogu Dragon Ball GT – chłopiec, który w 1/16 jest Saiyaninem, a w pozostałych 15/16 Ziemianinem. Jest praprawnukiem Pan i prapraprawnukiem Son Gokū – ostatnim żyjącym potomkiem linii Son w epoce, w której kanon Dragon Balla oficjalnie się zamyka. O jego rodzicach kanon mówi lakonicznie: „zginęli w wypadku samochodowym”, dlatego chłopiec wychowywany jest przez starszą już Pan.
Wygląd i charakter
Son Gokū Junior wyglądem do złudzenia przypomina przodka. Ma identyczną czupurną fryzurę, tę samą sylwetkę dziecka, w epilogu nawet identycznie wybrane ubranie z początków Dragon Balla. Jednak pod tym podobieństwem fizycznym kryje się istotna różnica charakterologiczna: jego hart ducha i wola walki pozostawiają wiele do życzenia. Jest nieśmiały, nie wierzy w swoje siły, boi się przeciwników – w stopniu niespotykanym u pradziadka w jego wieku. To zresztą jedna z głównych funkcji narracyjnych całego epilogu – pokazać, że duch Son Gokū w następnych pokoleniach Son staje się coraz bardziej ludzki, bardziej Ziemski, aż prawie zanika.
Poszukiwanie Sì Xīng Qiú
Widz poznaje Son Gokū Juniora, gdy ma on około dwunastu lat i uczęszcza do podstawówki, w której poznaje Packa – szkolnego łobuza, z czasem swojego przyjaciela. Kluczowa fabuła uruchamia się, gdy Pan ulega chorobie serca. Mały Gokū postanawia uzdrowić praprababcię za pomocą Sì Xīng Qiú – Smoczej Kuli Czterech Gwiazd, tej samej kuli, którą jego prapradziadek nosił przez całe pierwsze lata Dragon Balla jako pamiątkę po Gohanie Seniorze. Kiedy Son Gokū zniknął z Ziemi razem z Shenlongiem, Sì Xīng Qiú pozostała rozproszona w przestrzeni – i Son Gokū Junior wyrusza po nią w pełną niebezpieczeństw podróż.
Przeciwnicy i transformacja w SSJ
Wyprawa Son Gokū Juniora prowadzi przez wiele drobnych, filmowych starć – spotyka po drodze Mambę i jej ludzi, a także innych, mniejszych przeciwników. Najważniejsza sekwencja to ta, w której pod wpływem gniewu – typowego dla Saiyan triggera – chłopcu udaje się przemienić w Super Saiyanina. To jeden z najważniejszych momentów całego epilogu Dragon Ball GT: ostatni w kanonie przypadek pierwszej transformacji w SSJ, dokonanej przez potomka rasy Saiyan, która w epoce Son Gokū Juniora już praktycznie wymarła na Ziemi. Chłopiec znajduje kulę dawnego Gokū, Pan zdrowieje, a malec odbywa pouczającą rozmowę z przodkiem – Son Gokū senior pojawia się mu w widzeniu, by przekazać lekcję odwagi.
Finałowe Tenka-ichi Budōkai – kontra Vegeta Junior
Po powrocie do domu i intensywnym treningu z Pan Son Gokū Junior opanowuje poziom Super Saiyanina i startuje w Tenka-ichi Budōkai – turnieju, który w tym epizodzie odbywa się dziesiątki, jeśli nie setki lat po oryginalnym kanonie GT. Chłopiec ubiera poszarpany strój Gokū seniora – konkretnie: ubranie, które Gokū zgubił po walce z Yī Xīng Lóng'iem. W finale staje do walki z Vegetą Juniorem, potomkiem Vegety, księcia saiyańskiej rasy – pierwsza od lat walka Saiyanin kontra Saiyanin w kanonie Dragon Ballu. Walka jest zacięta. Z Zaświatów, by ją obejrzeć, przybywa nawet stary Son Gokū – siada na trybunach wśród widzów. Dokładny przebieg pojedynku nie jest znany, spiker mistrzostw informuje jedynie, że Gokū Jr wypadł za matę. To zakończenie – zarówno turnieju, jak i całego kanonu Dragon Ball GT – jest z założenia otwarte: kanon zamyka się w momencie, w którym rasa Saiyan praktycznie znika z Ziemi, a jej ostatni potomkowie toczą między sobą symboliczną, finałową walkę.
