Final Flash (jap. ファイナルフラッシュ Fainaru Furasshu, pl. w anime i mandze Ostateczny Błysk) to druga spośród opartych na pociskach energetycznych najsilniejsza technika Vegety. W Dragon Ball Super atak pojawił się również w arsenale Trunksa z przyszłości, choć nie jest jasne, czy nauczył się go od ojca, czy opracował samodzielnie. To klasyczna pozycja „bogatego” bojowego portfolio saiyańskiego księcia — moc, pycha i spektakularna prezencja w jednym ataku.
Pochodzenie — Komnata Ducha i Czasu
Książę Saiyan opracował Final Flash podczas treningu w Komnacie Ducha i Czasu przed walką z Cellem, ramię w ramię z Trunksem. Rok subiektywny w Komnacie (odpowiednik jednego dnia ziemskiego) pozwolił obu Saiyanom pracować nad nowymi technikami — Vegeta skupił się właśnie na tej — i przygotować się na Cell Games. Jeśli SSJ2 Gohana był odpowiedzią Son na zagrożenie, to Final Flash był odpowiedzią Vegety: technicznym, brutalnym pokazem mocy.
Mechanika — dwie ręce i kumulowanie ki
Aby zastosować technikę, wojownik musi skumulować ki w obu rękach, formując równolegle dwie kikohy. Następnie, zależnie od pożądanej siły niszczącej, doładowuje je aż do momentu, gdy uzna atak za dostatecznie potężny. Końcowy strzał polega na wypuszczeniu połączonej wiązki, która z czasem zmienia się w potężny promień czystej, zwartej energii. To bardzo charakterystyczny „pre-fire” — Vegeta odchyla głowę, opuszcza ręce za plecy i dosłownie „ładuje się” na oczach przeciwnika.
Skala rażenia — supernowa z horyzontu planetarnego
Siła Final Flasha doładowanego do maksimum jest tak duża, że promień ma średnicę kilku kilometrów. Wypuszczenie go bezpośrednio na lądzie spowoduje „przepalenie się” przez skorupę, kontynenty i morza, aż opuści atmosferę Ziemi — a następnie może przelecieć jeszcze kilkaset kilometrów w przestrzeń kosmiczną, wybuchając niczym supernowa. To skala nieznana dla zwykłych kikōh: Final Flash to atak „ostatecznej opcji”, do którego Vegeta sięga, gdy każda inna opcja zawodzi.
Debiut — spalona ręka Cella
W pierwszym wielkim użyciu podczas Cell Games Vegeta zdołał spalić rękę Cellowi w formie doskonałej. Był to szokujący moment pojedynku — po raz pierwszy od dłuższego czasu widz widział Cella w prawdziwym bólu. Jednocześnie zadowolony Cell natychmiast regeneruje rękę, co podkreśla skalę zagrożenia, z którym mierzą się bohaterowie; ale sam fakt, że Vegeta w ogóle zadał kanoniczny atak, pozostaje w pamięci fanów.
W Dragon Ball Super Vegeta użył Final Flasha podczas turnieju pomiędzy Szóstym i Siódmym Wszechświatem w walce z Otta Magettą — jednak robotopodobny wojownik zdołał przetrzymać atak. Na Turnieju Mocy Vegeta ponownie sięgnął po technikę w starciu z Jirenem, co na chwilę powaliło przeciwnika — prawdopodobnie najbardziej impaktowa scena Final Flasha w całym Dragon Ball Super.
Trunks z przyszłości — nieudane uderzenie w Zamasu
W Dragon Ball Super Final Flasha używa też Trunks z przyszłości w starciu z Zamasu z przyszłości. Niestety, dzięki nieśmiertelności Kaiōshina, atak nie zadaje mu żadnych obrażeń. To ciekawy moment kanonu, bo potwierdza, że atak przeszedł z pokolenia na pokolenie (lub został odtworzony niezależnie) — i że nawet najsilniejsza kikōha ma swoje ograniczenia, gdy staje naprzeciwko istoty niepodatnej na zwykłe uszkodzenia ciała.
Final Flash a Final Kamehame-Ha
Final Flash stanowi również jeden z dwóch składników Final Kamehame-Ha — technika stworzona przez fuzję Vegetto to połączenie Kamehame-Hy Gokū z właśnie Final Flashem Vegety. To pokazuje, że w mitologii Dragon Balla Final Flash funkcjonuje nie tylko jako solowy atak Vegety, ale też jako kanoniczny „wkład Vegety” w techniki fuzyjne — atak skrystalizowany wystarczająco, by razem z Kamehame-Hą tworzyć kombinacje godne kosmicznych bossów DBZ i DBS.
