Makankōsappō (jap. 魔貫光殺砲, pl. w anime Szatański Promień, ang. Special Beam Cannon) to atak wymyślony i stosowany przez Piccolo. Po raz pierwszy został użyty na Raditzu — bracie Son Gokū, który przyniósł na Ziemię wieści o saiyańskim pochodzeniu głównego bohatera. Ta pierwsza scena zakończyła się nie tylko śmiercią Raditza, ale też tymczasową śmiercią samego Gokū, który przytrzymał brata, by Piccolo mógł trafić celnie.
Wygląd — dwa spiralne promienie z dwóch palców
Do zastosowania techniki trzeba skumulować dużo energii. Im dłużej się ją kumuluje, tym lepszy jest atak — co czyni z Makankōsappō kikōhę, która wymaga taktycznej sytuacji pozwalającej na długą przerwę w walce. W celu skumulowania energii trzeba przyłożyć do czoła dwa palce — wskazujący i środkowy. Ten gest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych wizerunków Piccolo w całej serii; natychmiast identyfikuje postać i sygnalizuje widzowi, że „idzie coś wielkiego”.
Pocisk posiada dwa promienie o barwie żółto-pomarańczowej: pierwszy leci prosto, a drugi jest dookoła niego opleciony spiralnie. To właśnie ta spiralna morfologia odróżnia Makankōsappō od typowej kikōhy — zamiast jednolitego promienia widzimy strukturę podobną do DNA, co w momencie uderzenia skutkuje specyficznym efektem „wiercenia” pancerza wroga.
Użytkowanie — kumulacja i zabójcza precyzja
Główną wadą techniki jest długi czas ładowania — w trakcie kumulacji Piccolo nie może się poruszać, co czyni go podatnym na każdy kontratak. W pierwszej scenie użycia (walka z Raditzem) Piccolo wykorzystał ten wymóg strategicznie: Gokū złapał Raditza w chwytnym uścisku od tyłu, a Piccolo wystrzelił w moment, w którym żaden z nich nie mógł się uchylić. To kosztowało życie obu Saiyan, ale Raditz zginął, a Ziemia została ocalona.
Hagaijime Makankōsappō — wersja Full-Nelson
Hagaijime Makankōsappō to oficjalna nazwa dla połączenia technik Full-Nelson i Makankōsappō, użytej przez Son Gokū i Piccolo przeciw Raditzowi. Technika polega na użyciu Makankōsappō przez jednego z wojowników, podczas gdy drugi chwyta przeciwnika techniką Full-Nelson, co uniemożliwia wrogowi ucieczkę. Słynna pułapka tej metody: zabija zarówno wroga, jak i wojownika, który używa Full-Nelson. To kanonicznie pierwsza śmierć Son Gokū i jeden z najbardziej dramatycznych momentów początku Dragon Ball Z.
Trzy użycia w anime — Raditz, Budōkai Bogów, Turniej Mocy
Technika pojawia się tylko trzy razy w anime. Pierwszy raz — wspomniana walka Piccolo i Gokū z Raditzem. Drugi raz — podczas Selekcyjnego Turnieju Sztuk Walki Bogów Zniszczenia w Dragon Ball Super, gdzie Piccolo ponownie sięga po swój sygnaturowy ruch. Trzeci raz — w Turnieju Mocy, by pokonać Nameczan z Szóstego Wszechświata i ostatecznie wyeliminować ich z turnieju.
Ta rzadkość użyć jest celowa — Makankōsappō to atak „specjalnej okazji”. Jego kumulacyjny charakter sprawia, że Piccolo zarezerwował go dla sytuacji, w których ma czas i taktyczną pewność, że trafi. Gdy widzimy dwa palce na czole Piccolo, widz wie, że oto zostanie wykonana technika, której przyjęcie oznacza śmierć.
Makankōsappō jako znak firmowy Piccolo
W logice serii Makankōsappō pełni dla Piccolo tę samą rolę, co Kamehame-Ha dla Gokū czy Final Flash dla Vegety — sygnaturowa technika, z którą postać jest natychmiast identyfikowana. W przeciwieństwie do Kamehame-Hy, Makankōsappō nigdy nie została „skopiowana” przez innych głównych bohaterów; pozostaje wyłącznym znakiem firmowym Piccolo, a na dobrą sprawę — jego syna Gohana (który próbuje użyć jej w kilku scenach sparingowych, zwykle z mniejszym powodzeniem niż ojciec).
Dziedzictwo — ikona „palców na czole”
Gest „dwa palce na czole” jest jednym z najbardziej kultowych wizerunków Dragon Balla poza samą Kamehame-Hą. Używa go w popkulturze zaskakująco wiele parodii, a fani Dragon Balla rozpoznają go natychmiast. W ekonomii emocjonalnej serii Makankōsappō to moment ostatecznej ciszy przed strzałem — drugi palec symbolizuje to, co na zachodzie nazywamy „last shot”, czyli zabójczym atakiem rozstrzygającym walkę.
