Ōzaru (jap. 大猿 Ōzaru, pl. w anime Wielka Małpa, Księżycowy Potwór, pl. w mandze Potwór, ang. Great Ape) to podstawowa transformacja każdego Saiyanina. Użytkownik zamienia się w wielką małpę, a jego poziom mocy wzrasta dziesięciokrotnie. To najstarsza forma transformacji w mitologii Saiyan — znana od pokoleń, zakodowana w genach rasy i wywoływana przez najbardziej prymitywny z impulsów biologicznych: blask pełni księżyca.
Mechanika — promienie słoneczne o sile 17 mln zeno
Do przemiany potrzeba promieni słonecznych o sile 17 mln zeno, czyli takich, jakie emanuje księżyc podczas pełni. Alternatywnym źródłem takich promieni jest pocisk ki wykonany techniką Power Ball — dzięki temu Saiyanin może wywołać transformację nawet na planetach bez księżyca, jak uczynił to Vegeta na Namek. Oprócz światła najważniejszym warunkiem przemiany jest posiadanie przez Saiyanina ogona.
Brak ogona uniemożliwia przemianę nawet przy pełni. Dlatego ten drobny fragment saiyańskiej anatomii staje się w Dragon Ballu tak często przedmiotem zainteresowania przeciwników — w tym Mutena Rōshiego, który zniszczył księżyc podczas 21. Tenka-ichi Budōkai, aby powstrzymać transformację Gokū. Później Kami-sama zrobił to samo na początku sagi Saiyan.
Jak powrócić do normalnej formy
Istnieją cztery sposoby na odwrócenie transformacji Ōzaru:
- obciąć ogon — najszybsza metoda, ale bolesna i trwała dla samego Saiyanina,
- zniszczyć księżyc — drastyczny wariant, ale skutecznie eliminuje źródło problemu,
- poczekać do końca pełni lub do świtu — najbardziej cywilizowana opcja, rzadko dostępna w praktyce,
- poczekać, aż użytkownik sam odzyska kontrolę (młodzi Saiyanie tego nie potrafią).
Charakterystyka formy — furia i wygląd goryla
Poziom charakteryzują: wygląd wielkiego goryla oraz niekontrolowana furia. Młodzi Saiyanie, zamieniając się w Ōzaru, zapominają o tym, kim byli, i wpadają w furię — nie rozróżniają sojuszników od wrogów, co doprowadziło niejeden raz do tragedii (np. śmierć Gohan-dziadka z rąk małego Gokū w pierwszej serii). Doświadczeni Saiyanie pokroju Vegety są w stanie kontrolować formę małpy — książę używał Ōzaru z pełną świadomością zarówno na planecie Vegeta, jak i w walce z Gokū na Ziemi.
Ōzaru w ludzkiej postaci — unikat Brolly'ego
Istnieje możliwość okiełznania siły Ōzaru w ludzkiej postaci, co pozwala zwiększać poziom bojowy bez utraty szybkości małpiej formy. Jedynym, który jak dotąd tego dokonał, był Brolly (oryginalny Legendarny Super Saiyanin). Wiele lat wcześniej został pozbawiony ogona przez swojego ojca Paragusa z obawy przed mocą syna. Ze względu na wrodzony, nienaturalnie gigantyczny potencjał Brolly'ego, ta forma miała siłę pomiędzy Boskim SSJ a Niebieskim SSJ — pozycję, do której przez lata treningu dochodzili dopiero Gokū i Vegeta.
Kolor oczu Saiyanina zmienił się wtedy na żółty, a aura była zielona. Brolly osiągnął ową „ludzką Ōzaru” podczas walki na Ziemi, przytłoczony mocą SSJG Vegety w filmie Dragon Ball Super: Broly. To najbardziej spektakularny przykład tego, jak fundamentalnie Brolly różnił się od reszty rasy — dla niego nawet pozbawienie ogona nie oznaczało końca możliwości bojowych.
Ōzaru a SSJ4 — połączenie dwóch ścieżek
W Dragon Ball GT transformacja Ōzaru przeżywa renesans — Goku, po odzyskaniu ogona, w pełni się przemienia, a następnie przybiera formę Ōgon Ōzaru (Złotej Wielkiej Małpy) pod wpływem światła planety Ziemia. Dzięki okiełznaniu tej nowej potęgi Saiyanin osiąga Super Saiyanina 4. W ten sposób Ōzaru — forma, którą klasyczne DBZ tratowało jako niekontrolowany atawizm — staje się fundamentem najpotężniejszej nie-boskiej formy w całej serii. To estetycznie i narracyjnie zamyka pętlę: Saiyanie zaczęli jako „małpy”, a kończą jako „Złote Małpy” zdolne wygrać z bogami.
Ōzaru w historii rasy — podbój planety Tsuful
Najważniejszym historycznym użyciem Ōzaru w kanonie jest podbój planety Tsuful — sytuacja, gdy Saiyanie, przegrywając konwencjonalną wojnę z zaawansowaną technologicznie rasą Tsufulian, czekali na pełnię księżyca i jednym spojrzeniem zmienili się w Ōzaru. W ciągu jednej nocy wybili całą rasę naukowców. Tak pierwotna forma, odziedziczona z mitycznych czasów, pozwoliła Saiyanom zdobyć planetę, która stała się później ich kolebką — planetą Vegeta. To jedno z kluczowych ogniw w historii Dragon Balla, które pokazuje, dlaczego ogon i moc Ōzaru są dla Saiyan tak głęboko symboliczne.
