Kikōha (jap. 気功波 Kikōha lub エネルギー波 Enerugī-ha, pl. w anime Pocisk Energetyczny, Fala Uderzeniowa, ang. Ki Blast) to rodzaj broni energetycznej. Każda technika bazująca na wystrzeliwaniu pocisku ki nazywana jest kikōhą — to parasolowy termin obejmujący setki pojedynczych ruchów, od najprostszych „strzałów z dłoni” po najpotężniejsze fale niszczące planety.
Mechanika — energia ki w formie pocisku
Kikōhę wystrzeliwuje się najczęściej z dłoni, aczkolwiek — jeśli wojownik ma odpowiednie predyspozycje — także z innych części ciała: ust (klasyczny przykład to atak „oko” Cyborga Freezera) lub całą powierzchnią ciała, jak w przypadku ataku Kiai-Hō. Wśród Wojowników Z, jak i ich przeciwników, jest to bardzo rozpowszechniony i popularny rodzaj ofensywy — można śmiało powiedzieć, że każdy wojownik dysponujący świadomym ki potrafi zrobić przynajmniej podstawową kikōhę.
Klasyczne kikōhy — od Kamehame-Ha do Death Balla
Lista słynnych kikōh rozciąga się na całą serię — każda postać rangi bossa ma swoją podpisową wersję. Oto przykłady ukazujące spektrum rozwoju tej techniki:
- Kamehame-Ha Son Gokū — pierwsza i najbardziej kultowa kikōha,
- Final Flash Vegety — druga najsilniejsza kikōha księcia,
- Big Bang Kamehame-Ha Gogety w formie SSJ4,
- Genki-Dama Son Gokū — kumulatywna kikōha z energii całej planety,
- Masenkō Son Gohana — uproszczona odmiana Kamehame-Hy,
- Makankōsappō Piccolo — dwuspiralny promień „Szatańskiego Promienia”,
- Kikō-Hō Tiānjīnfàna — sześcienna fala czystej ki,
- Death Ball Freezera — kula śmierci niszcząca planety,
- Kienzan Kurilína — dysk tnący z czystej ki,
- Burning Attack Trunksa z przyszłości — kikōha w rombie dłoni,
- Sōkidan Yamchy — manewrowalna wiązka ki,
- Renzoku Energy Dan Vegety i Piccolo — seria szybkich małych pocisków,
- Galactica Donut Gotenksa — pierścień więzięcy,
- Final Shine Attack Vegety — zielona fala z Super Saiyan 2,
- Galick Ho Vegety — alternatywna dłoniowa kikōha z DBZ,
- Power Ball Vegety — kula zastępująca pełnię księżyca,
- Bariera ki Brolly'ego — defensywna otoczka z kikōhy,
- Riot Javelin Bardocka — saiyański oszczep z czystej ki,
- Eye Laser Piccolo — laser z oczu, specjalny wariant kikōhy,
- Chōbakuretsumaha Piccolo — wybuchowa potężna wersja.
Skala i kolor — od błękitu do różu
Kolor kikōhy zwykle odzwierciedla charakter użytkownika lub jego typ ki. Klasyczne niebieskie kikōhy to domena Gokū i Kurilína; Vegeta specjalizuje się w fioletowo-żółtych odcieniach (Galick-Hō, Final Flash); Freezer używa purpurowej czerwieni (Death Beam, Death Ball); Piccolo — żółto-pomarańczowych; Majin Bū — różowych; Gokū Black — jasnoróżowych w formie Rosé. Kolor ki stał się w Dragon Ballu elementem wizualnego brandingu postaci — kiedy widzisz żółtą aurę nad ręką, wiesz, że to prawdopodobnie Vegeta ładuje Final Flasha.
Kikōha a Kamehame-Ha — różnica w klasyfikacji
Warto rozróżnić: Kamehame-Ha to konkretna, nazwana kikōha, natomiast kikōha to kategoria, do której Kamehame-Ha należy. Wszystkie wymienione wyżej ataki są kikōhami. Nie-kikōhami są natomiast ataki nie-energetyczne: fizyczne ciosy (Rush Punches), techniki paraliżujące (Taiyō-ken), efekty złudzenia (Zanzō-ken), transformacje (Super Saiyanin). Gdzieś na granicy są techniki hybrydowe jak Makankōsappō, które łączą fizyczną pozę (palce na czole) z kikōhą jako pociskiem — ale rdzeń ataku to kikōha.
Kikōha w logice świata Dragon Balla
Fundamentalna rola kikōhy w narracji Dragon Balla polega na tym, że jest ona „demokratycznym” narzędziem. Każdy postać z ki może nauczyć się podstawowego strzału — różnicą jest tylko skala mocy i kreatywność wariacji. To daje serii niezwykłą ekonomię bojową: zamiast uczyć się setek różnych systemów, widz rozumie, że każda nowa postać ma swoją wersję podstawowej idei, a prawdziwe różnice tkwią w detalach (szybkość, zasięg, kształt, kolor, koszt energetyczny). Dzięki temu Dragon Ball utrzymuje narracyjną klarowność nawet wtedy, gdy technik w serii jest już grubo ponad kilkaset.
